Spoil Singnal Heart ~Hikami Nagisa~Route 5

posted on 05 Nov 2009 22:09 by shion20

ก่อนอื่นต้องขออภัยด้วยครับที่หายไปเกือบอาทิตย์เนื่องจากพอดีคุณพ่อของผมป่วยเป็นโรคหัวใจจนต้องเข้าโรงพยาบาล ทำให้งานที่บ้านเยอะขึ้นและช่วงเย็นไปเยี่ยมเกือบทุกวันทำให้แทบจะไม่ีมีเวลามาทำสปอย ซึ่งตอนนี้คุณพ่อท่านอาการดีขึ้นแล้วผมจึงถือโอกาสมาสปอยต่อละครับ ถึงช่วงสำคัญพอดีเลย

 

รุ่งเช้าวันหยุด ฮาจิเมะนั่งรอนางิสะอยู่ที่ห้องอาหารแต่เช้าจนอากิระลงมาพบเขาจึงถามว่าทำอะไรอยู่ เมื่อบอกจุดประสงค์ให้อากิระได้รู้ เธอก็บอกว่านางิสะออกจากหอไปตั้งแต่เช้าแล้ว ฮาจิเมะเลยบอกเธอว่าจะออกไปข้างนอกบ้าง และถามอากิระว่าจะทำอะไรบ้างในวันนี้ เธอบอกว่าจะขอนั่งเย็บเสื้อผ้าต่อในห้องของตัวเอง ฮาจิเมะเลยบอกให้เธอพยายามเข้า และคิดว่าอยู่รอที่หอต่อไปก็คงไม่มีประโยชน์เลยคิดว่าจะออกไปตามหานางิสะข้างนอกดีกว่า

 

 

หลังจากตามหานางิสะตามที่ต่างๆที่เขาพอจะนึกออกว่าเธอจะไปแต่ก็ไม่พบแม้แต่เงา ฮาจิเมะจึงกลับมาที่หอและเปลี่ยนแผนว่าจะ ดักรอเธอที่ห้องนั่งเล่นจนในที่สุดนางิสะก็กลับมาถึงหออายาเมะ ฮาจิเมะรีบเข้าไปทักทายเธอและถามว่าไปไหนมา แต่นางิสะกลับทำหน้าลำบากใจและไม่ยอมตอบคำถามเขา แล้วก็เดินหนีเขากลับห้องของตัวเองไปโดยแม้เขาจะเรียกเท่าไหร่ก็ไม่หันกลับมา ฮาจิเมะก็เริ่มกังวลว่าคงเป็นเพราะสาเหตุมาจากเรื่องเมื่อวานแน่ๆ ทั้งๆที่เขาเองรู้แล้วว่าตัวเองคิดยังไงกับนางิสะแต่เธอก็ไม่เปิดโอกาสได้เขาได้บอกทำให้รู้สึกกลุ้มใจมาก คืนนั้นหลังจากปิดไฟแล้ว ฮาจิเมะก็นอนคิดอยู่บนเตียงเรื่องที่เขาหาโอกาสคุยกับนางิสะไม่ได้เลยแม้แต่เวลาอาหารเย็นก็ไม่ได้พบเธอ เลยเข้านอนและคิดว่าพรุ่งนี้ต้องพยายามคุยกับเธอให้ได้

 

 

เช้าวันต่อมา ทุกคนก็แปลกใจที่นางิสะไม่ยอมมาที่ห้องอาหาร จิสะจะห่วงว่าเธออาจจะไม่สบายจนล้มหมอนนอนเสื่ออยู่ มายูกิเลยถามอากิระว่าได้คุยกับนางิสะบ้างไหม อากิระก็บอกว่านิดหน่อยแต่ก็ไม่ค่อยรู้เรื่องอะไร ทุกคนเลยหันมามองที่ฮาจิเมะ พอฮาจิเมะถามว่ามีอะไรกันจิสะก็ปฎิเสธว่าไม่มีอะไร แต่โคโคเนะบอกว่าถ้าเป็นฮาจิเมะล่ะก็น่าจะรู้อะไรบ้าง ฮาจิเมะก็บอกว่าตัวเขาต่างหากที่อยากจะถาม มายูกิเลยรู้สึกเป็นห่วงนางิสะมาก อากิระเลยถามฮาจิเมะว่าที่เมื่อวานบอกว่ามีเรื่องจะคุยกับนางิสะได้คุยไหม ฮาจิเมะก็ปฎิเสธว่าไม่ได้คุยเลย โคโคเนะเลยคิดว่าคงจะมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นระหว่างทั้งคู่แน่ๆ ฮาจิเมะก็พอเดาออกว่านางิสะคงจะออกไปจากหอแล้วเพื่อหลบเลี่ยงการพบหน้าเขาจึงไม่มาทานข้าวเช้า

 

 

หลังเลิกเรียน นางิสะได้เข้าร่วมประชุมโดยยกหัวข้อต่อยอดมาจากวันก่อนโดยวันนี้เธอพูดคุยกับนักเรียนชายได้อย่างไม่มีท่าทีรังเกียจ ส่วนเคนก็โดนนักเรียนชายในหอเฉ่งเรื่องที่แอบไปชิมเค๊กของนางิสะคนเดียวเมื่อวันก่อน จนฮาจิเมะไม่มีช่องให้เข้าไปคุยกับนางิสะเลย เขาจึงรอจนประชุมเสร็จก่อน แต่พอมายูกิสั่งเลิกประชุมแล้ว ฮาจิเมะที่พยายามหาตัวนางิสะจนเจอกลับเจอเคนเข้ามารั้งตัวไว้เพราะต้องการจะไปที่ร้านน้ำชาเพื่อชิมเครื่องดื่มที่จะเลือกมาใช้งานออกร้าน และไม่ทันที่จะได้ปฎิเสธก็โดนเคนลากออกไปด้วยกันจนได้

 

 

เมื่อเข้าไปถึงร้านชาแล้ว พอเคนสั่งเครื่องดื่มแล้วฮาจิเมะที่ไม่มีกะจิตกะใจอยู่แล้วก็สั่งเครื่องดื่มตามเคนไปและถามว่า เรื่องเครื่องดื่มให้ปรึกษารุ่นพี่จิสะไม่ดีกว่าเหรอ เคนก็ออกรับว่าไม่มีปัญหาหรอกเพราะพวกคนในหอฮิมาวาริให้สิทธิเขาเป็นคนตัดสินใจอยู่แล้ว ยังไงให้พวกผู้หญิงรับผิดชอบเรื่องเค้กไปแล้วพวกเราก็ควรทำอะไรเองบ้าง แล้วเคนจะเริ่มถามฮาจิเมะว่า ได้พยายามทำให้นางิสะยอมรับผู้ชายได้ดีขึ้นบ้างหรือเปล่า เพราะว่าไหนๆรวมมือกันทั้งที ก็อยากให้ช่วยกันทำให้ประสบความสำเร็จร่วมกัน ทำให้ฮาจิเมะมองดูเค็นแล้วเป็นคนดี แต่ก็แค่แว๊บเดียวเพราะเคนก็เผยจุดประสงค์ว่าตนจะมีอานิสงค์ได้เข้าไปที่หออายาเมะอีก(ตูผิดที่คิดในแง่ดีไปแว๊บนึง)

 

 แล้วคราวนี้เคนก็เข้าเรื่องจริงๆโดยถามฮาจิเมะว่าทำไมเขาดูไม่ร่าเริงเลย แถมดูนางิสะเองก็บรรยากาศดูแปลกไป หรือว่ามีเรื่องอะไรกับนางิสะ ฮาจิเมะเลยถามกลับว่าทำไมเขาถึงรู้ได้ เคนตอบว่า ก็เพราะฮาจิเมะน่ะซื่อจะตายดูแปปเดียวก็รู้แล้ว แถมปกติที่ผ่านมานางิสะเองก็พูดคุยกับฮาจิเมะ ทั้งที่เป็นอย่างนั้นวันนี้ไม่แม้แต่จะสบตากันเลย ในทางกลับกันที่ฮาจิเมะเอาแต่เหลือบมองเธออยู่ตลอด จนฮาจิเมะเถียงไม่ได้และรู้สึกได้ว่าเคนมองเขาได้อย่างทะลุปุโปร่งมาก และเคนก็เสนอให้ฮาจิเมะลองปรึกษาตนดูถึงแม้สำหรับฮาจิเมะแล้วเขาจะดูพึ่งพาไม่ได้ก็ตาม ฮาจิเมะปฎิเสธว่าไม่ใช่แบบนั้น และตอนนี้เขาก็กำลังต้องการระบายสิ่งที่อยู่ในใจให้ใครสักคนพอดีจึงเริ่มเล่าให้เคนฟังเรื่องระหว่างเขากับนางิสะ

 

พอฟังที่ฮาจิเมะเล่าจบ เคนก็ด่าว่าน่าโดนต่อยจริงๆที่ปล่อยเรื่องให้ผ่านเลยมาจนเป็นแบบนี้ แม้แต่ความรู้สึกของตัวเองก็ยังไม่ได้บอกให้นางิสะรู้ เขารู้ว่าฮาจิเมะเป็นมนุษย์ที่หัวโคตรช้าแต่ก็ไม่คิดว่าจะถึงขนาดนี้เลย นอกจากนี้ถ้าจะออกจาหอหญิงล่ะก็มันก็เป็นเรื่องที่น่าจะทำแต่แรกไม่ใช่เหรอและก็แนะนำว่าอย่ามานั่งเป็นทุกข์และให้กระโจมเข้าชนกับมัน ถ้ายืนอยู่กับที่ก็จะไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้ ฮาจิเมะจึงรู้สึกขอบคุณเคนจากใจจริง (แต่เคนขอเปลี่ยนคำขอบคุณเป็นแนะนำเพื่อนน่ารักๆของนางิสะให้สักคน ฮาจิเมะก็ตามน้ำไป)

 

 

ที่หอฮาจิเมะได้ดักรอนางิสะอยู่ที่ห้องนั่งเล่นพอเห็นเธอกำลังจะออกไปก็ได้เรียกเธอเอาไว้ เขาขอโทษเธอและบอกว่ามีเรื่องที่ถึงยังไงก็ต้องพูดกับเธอให้ได้ แต่นางิสะปฎิเสธว่าไม่มีอะไรจะพูดกับเขา และกำลังจะรีบด้วย จากนั้นเธอก็วิ่งหนีไป จนฮาจิเมะรู้สึกเจ็บใจที่ไม่มีความก้าวหน้าเลยแต่ก็ได้บอกกับตัวเองว่าจะยอมแพ้ไม่ได้

 

 

หลังจากหนีเข้ามาในห้องนางิสะล้มตัวลงบนเตียงและถอนหายใจที่ตัวเองต้องหนีฮาจิเมะมาอีกแล้ว และก็รู้สึกว่าตัวเองไม่สามารถก้าวข้ามความรู้สึกของตัวเองได้ซะที และแล้วอากิระก็เคาะประตูเพื่อขอเข้ามาคุยด้วย นางิสะเลยถามเธอว่ามีธุระอะไร อากิระก็บอกว่าเป็นเรื่องของฮาจิเมะซึ่งพอดีเธอเห็นเค้ากำลังอ่านนิตยสารสำหรับบ้านเช่าอยู่ก็เลยอยากมาบอกนางิสะ นางิสะก็ตอบว่า ดูเหมือนจะเป็นอย่างนั้น อากิระเลยตกใจที่นางิสะรู้อยู่แล้ว นางิสะก็สารภาพว่าเธอเองก็เห็นแล้วเช่นกัน อากิระเลยถามว่าแล้วทำไมเธอถึงไม่พูดอะไรเลยล่ะ ทำไมถึงไม่ห้ามเขา การที่รุ่นพี่จะออกไปสำหรับนางิสะจะเป็นยังไงก็ช่างเหรอ นางิสะที่ได้ยินคำถามนั้นก็ทำให้เธอรู้สึกเหมือนถูกแทงใจดำ แต่ก็ยังตอบว่า ถ้าเป็นสิ่งที่เขาตัดสินใจเองล่ะก็ช่วยไม่ได้นี่นา อีกอย่างการที่ผู้ชายจะมาอยู่ในหอหญิงก็เป็นเรื่องแปลกอยู่แล้วนี่ เพราะฉะนั้นมันก็แค่กลับไปเป็นอย่างเดิมเท่านั้นเอง

 

แต่แล้วอากิระก็จ้องมองเธอด้วยความไม่พอใจ ทำให้นางิสะถามเธอว่าเป็นอะไรไปเหรอ อากิระเลยด่านางิสะว่าเธอน่ะเป็นคนขี้ขลาด ทำให้นางิสะตกใจมาก แล้วอากิระก็พูดต่อไปว่า นางิสะน่ะไม่ว่าเมื่อไหร่ก็จะหลอกลวงความรู้สึกของตัวเองและก็แค่กลัวที่จะต้องเจ็บปวดเท่านั้นเอง ถ้าเป็นอย่างนี้ต่อไปก็จะต้องเสียใจภายหลังอย่างที่รุ่นพี่จิสะพูดไว้ไม่ใช่หรือยังไง จะให้เป็นอย่างนั้นเหรอ? นางิสะเลยขอให้อากิระหยุดพูดเถอะ เพราะเธอไม่ไหวแล้ว ตัวเธอเองไม่สามารถยอมรับผู้ชายได้ แล้วอากิระจะเรียกชื่อนางิสะออกมาพร้อมกับหลั่งน้ำตาออกมา จนนางิสะรีบถามว่าทำไมเธอถึงต้องร้องไห้ อากิระก็ขอร้องทั้งน้ำตาให้ นางิสะซื่อตรงกับตัวเองสิ เพราะเธอไม่อยากให้นางิสะที่เธอรักต้องเสียใจภายหลัง ถ้าปล่อยไว้แบบนี้นางิสะจะต้องเศร้าใจแน่ๆ ทำให้นางิสะรู้สึกดีใจที่มีอากิระคอยห่วงใยเธออย่างจริงจังขนาดนี้ นางิสะจึงขอร้องให้อากิระอย่าร้องไห้อีกเลยและกอดอากิระที่กำลังร้องไห้อยู่เอาไว้ พร้อมทั้งตัดสินใจแล้วว่าเธอควรจะทำยังไงต่อไป แต่ก็ยังสับสนว่าตัวเธอเองจะมีความกล้าพอจะทำไหม

 

 

รุ่งเช้าขึ้นมานางิสะได้ตื่นแต่เช้าขึ้นมาเพื่อทำข้าวกล่องและกังวลเล็กน้อยว่า สิ่งที่เธอทำจะทำให้ฝ่ายตรงข้ามตกใจเกินไปไหมที่อยู่ก็เปลี่ยนท่าทีไปจากเมื่อวาน แค่คิดว่าคนๆนั้นจะมีปฎิกิริยายังไง เธอก็รู้สึกสนุกแล้ว แต่แล้วมายูกิก็โผล่มาทักจากข้างหลังทำให้นางิสะตกใจจนลนลานมากและบอกให้มายูกิอย่าแอบเข้ามาเงียบๆแบบนี้สิ แต่มายูกิกลับบอกว่านี่เป็นเวลาปกติที่เธอจะมาทำอาหารให้และถามนางิสะว่าตนเองมาสายปกติหรือเปล่าที่เห็นนางิสะมาอยู่ตรงนี้ได้ นางิสะเลยบอกว่าไม่ต้องมาแกล้งแซวหรอกตัวเธอก็รู้ตัวดีอยู่หรอกว่าเป็นคนแพ้การตื่นเช้า มายูกิจะถามว่าทำไมนางิสะถึงตื่นเช้าแบบนี้ได้แต่พอเห็นข้าวกล่องที่นางิสะกำลังทำอยู่เธอก็พอเดาได้ จึงขอตัวไปทำอาหารให้คนอื่นก่อน และเอ่ยปากชวนนางิสะว่ากลางวันนี้ไปทานข้าวที่โรงอาหารกันนะ แต่นางิสะก็ขอโทษมายูกิเพราะเธอทำข้าวกล่องของตัวเองแล้ว มายูกิก็เลยบอกว่าไม่เป็นไรแต่ถ้าว่างก็แวะมาหน่อยก็ดีเพราะทุกคนเป็นห่วงเธอมาก นางิสะเลยขอเป็นวันพรุ่งนี้แทนก็แล้วกัน มายูกิเลยตอบรับด้วยรอยยิ้มและบอกเธอว่า จะรอนะ

  

ส่วนทางด้านฮาจิเมะที่เพิ่งจะตื่นก็หันมามองนาฬิกาเหมือนดังเช่นเคยที่ทำเป็นกิจวัตร แต่ที่ต่างออกไปคือวันนี้เขาหมายมั่นปั้นมือว่าจะยังไงก็ต้องหาทางไปคุยกับนางิสะให้ได้โดยไม่ว่ายังไงก็ไม่ยอมแพ้ และเขาก็เปลี่ยนเสื้อผ้าและมุ่งหน้าไปที่ห้องอาหารแต่ก็ไม่พบกับนางิสะแม้แต่เงา เค้าจึงพกพาความหวังและรีบตรงดิ่งไปที่ห้องเรียน