Spoil Singnal Heart ~Hikami Nagisa~Route 4

posted on 30 Oct 2009 20:09 by shion20

มาต่อกับช่วงใกล้จะไคล์แม็กซ์แล้วนะครับ ช่วงนี้จะค่อนข้างดราม่ากันหนักหน่อย(เจอสาวซึนก็ต้องลำบากใจอย่างนี้แหละ)

รุ่งขึ้นฮาจิเมะได้ตื่นขึ้นมายืดเส้นยืดสายเล็กน้อยก็รู้สึกว่าตัวเองหายไข้อย่างสมบูรณ์แล้ว ทำให้เขารู้สึกขอบคุณนางิสะที่เมื่อวานช่วยมาพยาบาลให้จนอาการดีขึ้น แล้วจู่ๆนางิสะก็เปิดประตูเข้ามาหาเขาในห้องด้วยท่าทางสลึมสลือแล้วยังใส่ชุดนอนมาอีก ทำให้เขาแปลกใจมากและถามเธอว่ามีธุระอะไรเหรอ? เธองัวเงียอยู่ครู่นึงแล้วก็เริ่มถามเขาว่าเป็นอย่างไรบ้าง ฮาจิเมะกลับถามเธออย่างเป็นห่วงว่าเธอต่างหากล่ะที่เป็นอะไรหรือเปล่าท่าทางสโหลสะเหลเหมือนจะล้มเลย แต่ก็เหมือนกับเธอจะไม่ได้ยินและก็ถามแต่ว่าเขาเป็นอย่างไรบ้าง ทำให้ฮาจิเมะเข้าใจว่าเธอฝืนตัวเองมาทั้งๆที่นอนไม่พอเพื่อถามอาการเขาเพราะเป็นห่วง ฮาจิเมะก็เลยตอบเธอไปว่าเขาหายดีแล้ว นางิสะเลยยิ้มอย่างโล่งใจและบอกว่าดีจังเลยนะ เมื่อสิ้นเสียงเธอก็ล้มตัวลงพร้อมรอยยิ้มทำให้ฮาจิเมะรีบคว้าตัวเธอไว้ และก็เกิดเดจาวูเหตุการณ์เดิมเหมือนเช่นที่เคยเกิดขึ้นมาก่อนหน้านี้ อากิระและโคโคเนะรวมทั้งมายูกิก็เข้ามาเห็นภาพฮาจิเมะกอดนางิสะไว้อยู่(จริงๆคือพยุงตัวเธอไว้)ทำให้มายูกิเดือดขึ้นมาทันที เพราะเข้าใจผิดว่าเขากำลังทำเรื่องไม่งามกับนางิสะทำให้ฮาจิเมะต้องรีบอธิบายเรื่องให้เธอฟัง โดยมีอากิระที่เคยมีประสปการณ์กับเรื่องนี้ช่วยพูดด้วย

 

 

ที่ห้องอาหาร จิสะที่ฟังเรื่องราวทั้งหมดก็เข้าใจเรื่องราวว่าสาเหตุที่มีเสียงอึกทึกเมื่อสักครู่เกิดจากอะไร ซึ่งโคโคเนะก็สารถยายสิ่งที่เธอเห็นตั้งแต่ ที่เห็นนางิสะหลับอยู่ในอ้อมกอดของฮาจิเมะจนมายูกิเห็นก็เกิดเดือดขึ้นมา มายูกิเลยให้เหตุผลว่า ไม่ว่าใครเห็นภาพแบบนั้นก็ต้องเข้าใจผิดทั้งนั้นแหล่ะ โชคดีที่อากิระอธิบายให้ฟังก็เลยหายเข้าใจผิด แล้วจึงขอโทษฮาจิเมะที่สงสัยเขา ฮาจิเมะก็ตอบว่าสถาณการณ์แบบนั้นใครเห็นก็ต้องคิดแบบนั้นทั้งนั้นแหละ โคโคเนะก็แซวตอนที่นางิสะอยู่ในอ้อมแขนของฮาจิเมะว่าเป็นภาพเด็ดมาก จนจิสะเสียดายที่ไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์ด้วยเลยไม่ได้อัดวีดีโอไว้ แล้วก็หันมาแซวฮาจิเมะว่า นางิสะที่แพ้การตื่นเช้าอย่างนั้นอุตส่าห์พยายามตื่นขึ้นมาดูอาการเขาด้วยความเป็นห่วงเชียวนะ นางิสะจึงปฎิเสธว่า นั่นเป็นเพราะเธอเป็นต้นเหตุทำให้ฮาจิเมะเป็นหวัดต่างหาก จิสะเลยแกล้งถามว่าเหตุผลมีแค่นั้นจริงๆเหรอ และถามอากิระและโคโคเนะว่าคิดอย่างนั้นเหมือนกันหรือเปล่า โคโคเนะจะตอบว่าไม่แต่อากิระกลัวจนไม่กล้าพูด นางิสะก็ยืนยันเสียงแข็งว่าแค่ไปเยี่ยมเท่านั้น และรีบอ้างว่าวันนี้มีประชุมแล้วให้รีบลืมเรื่องนี้ไปซะ จิสะเลยแซวเธอว่านางิสะตอนอายนี่น่ารักจังเลยนะ

 

 

หลังจากนางิสะออกจากห้องนอนแล้ว ที่หน้าระเบียงเธอก็กังวลเกี่ยวกับเรื่องที่ทุกคนพูดเรื่องแปลกๆเมื่อเช้านี้ แถมฮาจิเมะยังทำหน้างงๆทำอะไรไม่ถูกอีก ซึ่งเธอพยายามแก้ตัวกับตัวเองว่าเรื่องที่เกิดเมื่อเช้าเพียงแค่อยากจะไปดูอาการของเขาเท่านั้นเอง แต่พอคิดดูดีๆในใจของเธอกลับมีบางสิ่งที่แปลกออกไปจนเธอเริ่มคิดถึงเรื่องที่ตัวเองครุ่นคิดเมื่อคืน เรื่องที่เธอรู้สึกบางอย่างกับฮาจิเมะ แต่พอเธอคิดถึงภาพตัวเองในอดีตก็พลันปวดใจขึ้นมาทันที และพยายามปฎิเสธว่าตัวเองชอบฮาจิเมะเข้าซะแล้ว จนเกิดกลัวขึ้นมาว่ามันจะเป็นเหมือนเช่นอดีต แล้วอากิระจะเข้ามาเรียกเธอว่าถ้าไม่รีบจะไปประชุมสายนะ จึงตกใจที่อากิระมาอยู่ที่นี่ได้ เธอจึงบอกว่าลืมของเลยกลับมาเอา นางิสะกลบเกลื่อนโดนรีบชวนอากิระออกจากหอ

 

 

ที่ห้องเรียน เหล่านักเรียนชายรวมทั้งเคนก็กำลังตื่นเต้นเพราะวันนี้จะได้ทานเค้กของนางิสะ จนมีโคโคเนะไม่อยู่เฉยและแย้งว่าเค้กของนางิสะจนมีปากเสียงกัน(เหมือนเด็กทะเลาะกัน) จิสะจึงเริ่มเปิดประชุมโดยถามความเห็นนางิสะ นางิสะจึงเสนอให้นักเรียนชายเลือกเมนูเค้กมาคนละหนึ่งอย่างจากในรายการที่เธอทำไว้ หลังจากเลือกเสร็จนางิสะจะถามว่าน้อยไปหรือเปล่า ซึ่งเคนก็บอกว่าแค่นี้พอดีแล้วล่ะ พวกจิสะก็เห็นด้วยว่าแค่4ชนิดกำลังดี โดยมี ช็อตเค๊ก,ชีสเค๊ก,โรลเค๊กและกาโด้ช็อคโคล่า ฮาจิเมะจะเห็นว่าน่าจะเพิ่มอีกสัก2ชนิดซึ่งโคโคเนะก็รีบเห็นด้วยทันที แต่เจอฮาจิเมะดักคอว่าเธอว่าจะกินเองล่ะสิ และให้เธอสำนึกด้วยว่าเธอเป็นพนักงานนะ โคโคเนะก็เลยปฎิเสธว่าแค่อยากชิมเท่านั้นแต่ก็ถูกนางิสะดักคออีกว่า แต่ก็คิดจะกินล่ะสิเจ้าตัวก็ไม่ปฎิเสธ จิสะเลยเสนอให้สรุปและเลิกประชุมก่อนก็ไม่มีใครคัดค้าน แล้วฮาจิเมะก็เข้าไปเรียกนางิสะแต่เธอก็ตกใจจนสะดุ้งจนทำให้ฮาจิเมะแปลกใจ ฮาจิเมะเลยถามเธอว่าจะให้เขาช่วยอะไรได้บ้างแต่เธอก็ทำท่าเหมือนพูดอะไรไม่ถูกและปฎิเสธว่าไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้นและขอโทษพร้อมทั้งวิ่งหนีออกจากห้องไป ฮาจิเมะเลยสันนิษฐานว่าเธอกำลังโกรธอะไรอยู่เลยหาทางจะขอโทษ

 

 

เมื่อกลับมาที่หอ ฮาจิมะจะแซวโคโคเนะเรื่องเค้กจนอากิระเข้ามาห้ามเพราะเห็นนางิสะต้องทำงานอยู่คนเดียว ฮาจิเมะเลยเสนอความช่วยเหลือจะขอให้นางิสะบอกว่าเขาต้องทำอะไรบ้าง ทำให้เธอตกใจจนสะดุ้งอีกครั้ง และก็รู้สึกอึดอัดจนพูดลำบากก็เลยบอกเขาว่าไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้นและเธอทำคนเดียวได้ แล้วก็ขอตัวเข้าไปในครัวก่อน จนโคโคเนะรู้สึกถึงอะไรบางอย่างจึงบอกว่า มีเรื่องสนุกๆเกิดขึ้นซะแล้วสิ และถามว่าฮาจิเมะทะเลาะกับนางิสะอยู่สินะ ฮาจิเมะก็ปฎิเสธว่าไม่มีเรื่องอะไรจริงๆจะนึกออกก็มีแค่เรื่องเดียวคือตอนที่อาบน้ำคราวก่อนแต่คงไม่ใช่เพราะคนผิดคือนางิสะ ทำให้ทุกคนก็คิดหาเหตุผลไม่ออก โคโคเนะก็เลยออกความเห็นว่าอาการของนางิสะคล้ายๆกับผู้หญิงที่กำลังมีความรักเหมือนที่เธอเคยอ่านในการ์ตูนเลย แต่พอฮาจิเมะถามว่าแล้วชอบใครล่ะทำให้อากิระกับโคโคเนะถอนใจกับความบื้อของเขาเลยให้เขาไปถามตัวเองดูสิ

 

 

แล้วนางิสะจะออกมาจากในครัวโดยบอกว่าวัตถุดิบไม่พอจึงขอให้อากิระหรือโคโคเนะไปเป็นเพื่อนหน่อย ฮาจิเมะจะเสนอตัวเองแต่นางิสะกลับอ้ำอึ้งและหันไปชวนอากิระ แต่เธอปฎิเสธว่าต้องทำเสื้อผ้า จึงหันไปชวนโคโคเนะแทนแต่เธอก็หนีไปเรียบร้อยแล้ว ฮาจิเมะจึงเสนอว่าจะไปเรียกรุ่นพี่จิสะให้ แต่นางิสะเห็นว่าอย่างรุ่นพี่คงไม่ยอมไปช่วยถือของแน่ๆ ฮาจิเมะเลยเล่นแง่ว่า แล้วจะเอายังไงล่ะ ของก็ดูท่าจะเยอะถือคนเดียวไหวเหรอ? นางิสะจึงเงียบไปครู่นึงก่อนจะขอโทษเขาและง้อให้ช่วยหน่อย และบอกว่าจะปฎิเสธก็ไม่เป็นไรนะ แต่ฮาจิเมะก็ตอบตกลงทันที

 

 

ตลอดเวลาระหว่างที่ซื้อของนางิสะกับฮาจิเมะก็รู้สึกตึงเครียดจนพูดไม่ออกทั้งคู่ จนเสียงร้องของท้องฮาจิเมะก็ทำลายความเงียบลง จึงชวนนางิสะเข้าร้านน้ำชาเพื่อทานข้าวด้วยกันตอนแรกเธอจะปฏิเสธว่ายังไม่หิวแต่ไม่ทันไร เสียงท้องของเธอก็ร้องเช่นกันทำให้ยอมรับว่าตนก็หิวเหมือนกัน ฮาจิเมะเลยชวนเธอเข้าร้านน้ำชาแห่งหนึ่งที่อยู่ใกล้ๆนั้น หลังจากเข้ามาในร้านแล้วนางิสะก็ยังคงเงียบจนกระทั่งสั่งอาหารเสร็จ ฮาจิเมะก็เริ่มพูดถึงเรื่องต่างๆเกิดขึ้นตั้งแต่ตอนบ้านไฟไหม้จนได้มาอยู่อาศัยร่วมชายคาเดียวกับเธอ ทำให้เธอเริ่มผ่อนคลายและคุยอย่างปกติ แล้วนางิสะก็ขอโทษที่ตอนนั้นทั้งๆที่รู้ว่าเขากำลังลำบากจากอุบัติเหตุก็ยังเห็นแก่ตัวเพราะทิฐิของตัวเองคัดค้านการที่จะให้เค้ามาพึ่งพิงหออายาเมะ

 

แต่เขาก็ไม่ได้โกรธเธอเพราะเหตุการณ์เหล่านั้นทำให้เขาได้มาร่วมทำอาหารและออกมาซื้อของด้วยกันกับเธอเหมือนวันนี้ และฮาจิเมะก็ขอให้จากนี้ไปยังคงสนิทกันไปแบบนี้รวมทั้งขอโทษถ้ามีเรื่องทำให้เธอโกรธ ทำให้นางิสะตกใจและปฎิเสธว่าเขาไม่เป็นต้องขอโทษเลยเพราะไม่ได้ทำอะไรผิด และบอกเขาว่าอย่าเข้าใจผิดเพราะเธอไม่ได้โกรธอะไรเขาเลย ฮาจิเมะเลยถามว่าทำไมดูเธออารมณ์ไม่ค่อยดีเลยล่ะแล้วยังรู้สึกได้ว่าพยายามหลีกเลี่ยงเขาอยู่ด้วย เธอก็ปฎิเสธว่าไม่มีอะไรและขอโทษที่ทำให้รู้สึกไม่ดี ฮาจิเมะก็เลยตอบว่าในเมื่อเขาไม่ได้ทำอะไรผิด นางิสะก็ไม่มีเหตุผลจะต้องขอโทษเขาเหมือนกัน และขอให้นางิสะอย่าเกรงใจเขาอีก ถ้ามีเรื่องอะไรก็ปรึกษากับเขาได้ เพราะเขาก็อยากจะสนิทกับเธอให้มากยิ่งขึ้น ทำให้นางิสะยิ้มออกและกล่าวขอบคุณเขา แล้วอาหารจะมาเสิร์ฟพอดีทั้งคู่จึงลงมือทานกัน

 

 

เมื่อกลับมาถึงหอ นางิสะจะขอบคุณฮาจิเมะที่ช่วยถือของและเธอจะขอตัวเข้าครัวเอาของไปเก็บและเริ่มทำเค๊ก ฮาจิเมะเลยเสนอตัวไปช่วยด้วย แต่นางิสะก็ยังปฎิเสธและขอให้เขาช่วยเหลืองานบ้านภายในหอแทนเพราะมันก็เป็นงานที่สำคัญไม่แพ้กัน ฮาจิเมะจะรู้สึกผิดหวังเพราะอยากจะมีอกาสได้พูดคุยกับเธอมากกว่านี้แต่ก็จนด้วยเหตุผลและรับปากไป แต่ก็บอกกับเธอว่าถ้ามีอะไรจะให้ช่วยก็ขอให้เธอเรียกเขาได้เลยจะรีบมาหาทันที แต่เธอกลับเงียบไปทำให้เขารู้สึกเจ็บปวดในใจ เขาจึงแกล้งเปลี่ยนเรื่องว่าจะรอเค๊กอร่อยๆจากเธอนะ เธอก็เลยยิ้มแห้งๆตอบรับเขา

 

 

แล้วฮาจิเมะก็ขึ้นมาชั้นบนของหอและคิดอยู่ว่าถึงจะบอกว่าให้ช่วยงานของหอแต่จะให้ทำอะไรดีล่ะ แต่แล้วจู่ๆโคโคเนะก็เข้ามาเรียกเขาและลากเขาเข้าไปคุยกันในห้องผู้ดูแล ฮาจิเมะเลยถามโคโคเนะว่าทำไมต้องคุยกันที่นี่แทนจะเป็นห้องนั่งเล่น เธอเลยบอกว่านี่เป็นเรื่องที่ไม่สามารถคุยที่ห้องนั่งเล่นได้ และโคโคเนะก็เริ่มคาดคั้นที่เค้าออกไปกับนางิสะตั้งนานว่ามีเรื่องอะไรเกิดขึ้นบ้าง ซึ่งฮาจิเมะก็เล่าไปตามปกติว่า แค่ไปซื้อของด้วยกันแล้วเกิดหิวเลยชวนไปทานข้าวในร้านน้ำชาเท่านั้นเอง โคโคเนะก็เลยถามว่าได้สารภาพรักกันหรือยัง แต่ฮาจิเมะก็ทำท่างงๆอย่างไม่เข้าใจเหตุผล โคโคเนะเลยมั่นใจว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นชัวร์เลย ทำให้เธอโทษตัวเองที่ไปคาดหวังกับฮาจิเมะมากไป แล้วเธอก็ถามกับฮาจิเมะตรงๆว่าเขาคิดยังไงกับนางิสะในฐานะผู้หญิง ทำให้เขานิ่งไปนานจนโคโคเนะบอกว่าเขานี่แย่จริงๆว่าไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้เลยเหรอไง ฮาจิเมะจึงลำดับเรียบเรื่องราวระหว่างเขากับนางิสะที่เกิดขึ้นดู

 

 

ตัดมาที่ด้านนางิสะกำลังจัดของเข้าตู้เย็นอยู่ และเธอก็ถอนหายใจและคิดในใจว่าไม่อยากจะให้ฮาจิเมะเป็นห่วงเ