Spoil Singnal Heart ~Hikami Nagisa~Route 2

posted on 24 Oct 2009 23:05 by shion20

มาต่อกับส่วนที่ 2 ละครับ พอดีติดงานมาหลายวันเลยไม่ว่างแปล โชคดีงานเสร็จแล้วเลยได้ฤกษ์อัพตอนใหม่

 

 

รุ่งเช้าวันใหม่ ฮาจิเมะตื่นขึ้นมาดูนาฬิกาก็พบว่าตัวเองตื่นค่อนข้างสาย พอออกมาที่ห้องอาหารก็ไม่พบใครจึงปิ้งขนมปังกิน แล้วไม่นานนางิสะก็เข้ามาทักทายด้วยอาการง่วงนอนเหมือนเคย ฮาจิเมะเลยบอกว่าพอดีตัวเขาตื่นสายเลยมาไม่ทันเวลาอาหารเช้าเลยต้องปิ้งขนมปังกินแล้วก็ชวนนางิสะมาทานด้วยกันเดี๋ยเขาจะทำเผื่อให้ เธอก็ไม่ปฎิเสธ พอยกมาให้เธอทานก็จะมีบ่นเล็กๆน้อยๆว่ามันดูธรรมดาไปนิดแต่สุดท้ายเธอก็ขอบใจฮาจิเมะ

 

 

ตอนกลางวันฮาจิเมะจะได้ยินเสียงใครบ่นพึมพำอยู่จึงได้แวะเข้าไปดูที่ห้องนั่งเล่นจะพบกับนางิสะกำลังใช้โน๊ตบุ๊คอยู่จึงเข้าไปถามเธอว่าทำอะไรอยู่ นางิสะเลยตอบว่า กำลังคิดเรื่องวัตถุดิบกับอาหารที่จะใช้ในการออกร้านน้ำชาอยู่ ฮาจิเมะก็เลยถามว่าแล้วทำไมไม่ปรึกษากับทุกคนดู นางิสะก็บอกว่าถ้าไม่เตรียมเอาไว้ก่อนจะทำให้ตัดสินใจได้ยาก ฮาจิเมะเลยอาสาช่วยแต่นางิสะก็อ้างว่าฮาจิเมะยังไม่ได้เข้ากับฝ่ายหออายาเมะอย่างเป็นทางการเลยสงสัยว่าเขาจะเป็นสปายให้กับฝ่ายหอฮิมาวาริ แต่ฮาจิเมะก็ปฎิเสธว่าตนตั้งใจจะให้ความร่วมมือกับหออายาเมะอยู่แล้วแม้จะถูกคัดค้านอยู่ก็ตาม นางิสะจึงขอโทษที่สงสัยเขา ฮาจิเมะเลยขอเข้าประชุมด้วยและถามเธอว่ากำลังคิดเรื่องอะไรอยู่ นางิสะก็แจกแจงว่าเรื่องเมนูที่จะใช้ในวันจริงน่ะสิ แล้วก็อุปกรณ์ในการปรุงอาหารกับการเฉลี่ยวัตถุดิบ และเรื่องต่างๆ

 

หลังจากฟังจบ ฮาจิเมะก็ชมเธอว่าสมกับที่เป็นคนทำอาหารจริงๆ ถ้ารวมเรื่องอาหารของนางิสะกับจุดขายของร้านน้ำชาเป็นหนึ่งเดียวละก็ถ้าเลือกได้ก็ไม่ขออยากศัตรูด้วยเลย นางิสะเลยถามว่าจุดขายคืออะไรเหรอ ฮาจิเมะก็ตอบว่า การบริการโดยที่ผู้หญิงใส่ชุดเมดแล้วยังมีอาหารที่อร่อยอีก นี่ล่ะสุดยอดเลย ทำให้นางิสะไม่อยากจะเชื่อว่าอาหารของเธอจะดึงดูดได้ขนาดนั้น แล้วจู่ๆโคโคเนะและก็ปรากฏตัวมาบอกว่า ฉันก็เห็นด้วยกับฮาจิเมะนะ ทำให้ทั้งคู่ตกใจและนางิสะก็ถามว่า พวกเธอมาตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่โคโคเนะก็ไม่ได้ตอบอะไรและขอร่วมหารือเรื่องร้านน้ำชาด้วย อากิระก็ท้วงว่ามาแอบคุยกันเอง2คนแบบนี้มันขี้โกงนะ ทั้งคู่ก็ปฎิเสธว่าไม่ได้ปิดบังอะไรเพราะแต่แรกนางิสะก็ทำอยู่คนเดียวแต่ฮาจิเมะแค่เพิ่งเข้ามาแจม แล้วทั้ง 4 คนก็นั่งประชุมกัน

 

แล้วอากิระจะทักขึ้นว่าฮาจิเมะกับนางิสะจะอยู่ด้วยกันได้ นางิสะก็ปฎิเสธว่าแค่บังเอิญ โคโคเนะเลยแซวว่า นางิสะเองก็เปิดใจยอมรับฮาจิเมะแล้วด้วย นางิสะก็ยังปฎิเสธว่ายังไม่ได้ยอมรับซักหน่อย ถ้าเกิดเรื่องเธอก็จะไล่เขาออกไปจริงๆ อากิระเลยแซวมั่งว่านางิสะนี่ปากไม่ตรงกับใจเลย แล้วนางิสะก็เปลี่ยนเรื่องให้กลับมาประชุมต่อแก้เขิน

 

 

เช้าวันรุ่งขึ้น ฮาจิเมะได้เข้ามาทักทายอากิระและโคโคเนะที่ห้องอาหารแล้วถามถึงมายูกิและรุ่นพี่จิสะ อากิระเลยบอกว่าทั้ง 2 คนมีธุระเลยออกไปก่อนแล้ว โคโคเนะก็รายงานว่านางิสะก็ยังคงไม่ตื่นเลยและแซวว่าขี้เซาสมเป็นนางิสะเลย แต่ไม่ทันขาดคำนางิสะก็ปรากฎตัวออกมาถามว่าใครขี้เซากันด้วยน้ำเสียงดูอ่อนแรง ทุกคนก็สังเกตออกว่าดูนางิสะดูแปลกๆไปและหน้าแดงด้วย อากิระเลยถามเธอด้วยความเป็นห่วงว่าไม่สบายหรือเปล่า นางิสะพยายามปฎิเสธแต่ก็โกหกอากิระไม่ได้จึงยอมรับว่ารู้สึกไม่ค่อยสบาย แต่ก็บอกให้อากิระไม่ต้องห่วงแค่รู้สึกว่าร่างกายหนักๆเท่านั้นเอง อากิระเลยบอกเธอว่าถ้าไม่สบายก็ให้รีบไปห้องพยาบาลทันทีเลยนะ นางิสะจึงรับปาก แล้วอากิระก็แอบเข้ามากระซิบฝากให้ฮาจิเมะช่วยดูแลนางิสะหน่อย ซึ่งเขาก็รับปากเธอว่าถ้าเกิดอาการไม่ดีจะพานางิสะไปห้องพยาบาลให้เอง แล้วนางิสะจะบอกให้ไปโรงเรียนกันได้แล้ว

 

 

ในชั่วโมงเรียน อาการของนางิสะจะแย่ลง โคโคเนะเลยบอกให้ฮาจิเมะดูแลนางิสะทีส่วนเธอจะไปบอกอาจารย์ให้เอง ฮาจิเมะก็เลยจะพานางิสะไปห้องพยาบาล แต่เธอก็ยังดื้อและปฎิเสธว่ายังไหว จนมายูกิเกลี้ยกล่อมให้เธอกลับไปก่อนดีกว่า ฮาจิเมะก็ทวงถามเธอว่าสัญญาไว้กับอากิระแล้วไม่ใช่เหรอว่าถ้าอาการไม่ดีจะไปห้องพยาบาลและร่างกายของเธอเองตัวเองก็น่าจะรู้ดีที่สุดไม่ใช่เหรอ ทำให้นางิสะจนต่อเหตุผล และยอมให้ฮาจิเมะพาไปห้องพยาบาล ฮาจิเมะจึงช่วยพยุงเธอไป

 

 

หลังจากไปห้องพยาบาลแล้วฮาจิเมะก็พาเธอมาส่งที่หอ นางิสะจะปฎิเสธว่าเธอไปคนเดียวได้ ฮาจิเมะเลยให้เหตุผลว่า ระหว่างทางถ้ามีอะไรเกิดขึ้นจะทำให้คนอื่นเค้าเป็นห่วง แม้ปฎิเสธยังไงฮาจิเมะก็หาเหตุผลมาแย้งได้ตลอดจนนางิสะถามว่าจะยังไงก็จะไปส่งเธอให้ได้ใช่ไหม ฮาจิเมะก็ตอบว่าใช่ นางิสะจึงยอมให้เขาพากลับไปส่งที่หอเงียบๆโดยไม่พูดอะไร

 

 

เมื่อมาถึงหอ นางิสะจะขอบคุณที่ช่วยพามาส่งและถือกระเป๋าให้ ฮาจิเมะก็ตอบว่าไม่เห็นเป็นไรเลย ก็เพื่อนร่วมหอกันนี่นา นางิสะจึงยิ้มให้กับเขา แล้วฮาจิเมะก็กำชับให้เธอรีบพักผ่อนจะได้หายไวๆ นางิสะรับปากและบอกให้ฮาจิเมะรีบกลับไปเรียนจะดีกว่าส่วนเธอไปพักผ่อนเองได้ เมื่อแยกกันฮาจิเมะก็นึกได้ว่า กลางวันนางิสะยังไม่มีอะไรกิน เขาเลยคิดจะทำอะไรบางอย่าง

 

พออยู่ในห้องนอนคนเดียว นางิสะก็ล้มตัวลงบนเตียงโดยที่ไม่มีแรงจะเปลี่ยนชุดนักเรียนออกและก็รู้สึกไม่พอใจที่ทำให้ทุกคนรวมทั้งฮาจิเมะเป็นห่วงจนได้ทั้งๆที่พยายามอดทนไว้แท้ๆ ทั้งที่ไม่อยากจะให้ใครมาเห็นความอ่อนแอของเธอเองโดยเฉพาะอย่างยิ่งฮาจิเมะ แล้วเธอจะรู้สึกปวดหัวเลยนอนหลับไป

 

 

แล้วก็มีเสียงเคาะประตูที่ห้องนางิสะ เมื่อเธอเปิดประตูมาพบว่าเป็นฮาจิเมะก็ถามเขาว่าเธอให้เขากลับไปเรียนไม่ใช่เหรอ เขาก็ตอบว่านี่เป็นเวลาพักกลางวัน พอดีฉุกคิดได้ว่าเธอยังไม่มีอาหารกลางวันเลย คงจะหิว แต่นางิสะปฎิเสธว่าไม่ค่อยอยากอาหาร ฮาจิเมะเลยบอกว่าอย่างน้อยก็ควรหาอะไรใส่ท้องไว้บ้างและฉุดแขนเธอให้ตามเขามาที่ห้องอาหาร

 

พอมาถึงเขาก็ให้เธอนั่งรอ นางิสะก็ถามว่าไม่เห็นจะต้องฉุดมาเลยนี่นา ฮาจิเมะเลยตอบว่า ก็ถ้าไม่ทำแบบนี้เธอก็คงไม่ยอมลงมาทานใช่ไหมล่ะ นางิสะก็แย้งว่าเอาไปให้ที่ห้องก็ได้นี่นา ฮาจิเมะก็เลยยกเหตุผลว่า ถ้าให้เข้าไปในห้องของเธอตัวเธอก็ไม่ยอมไม่ใช่เหรอ ทำให้เธอจนด้วยเหตุผล แล้วฮาจิเมะก็ยกข้าวต้มมาให้เธอโดยอ้างว่าซื้อมาจากที่โรงอาหารให้ แต่นางิสะก็รู้แก่ใจว่าที่โรงอาหารไม่มีเมนูข้าวต้มสักหน่อยที่เขาโกหกเพราะไม่อยากให้เธอลำบากใจ เธอจึงนั่งทานไปโดยแอบดีใจ

 

แล้วจู่ๆฮาจิเมะก็เกิดท้องร้องขึ้นมาเธอจึงถามว่า ยังไม่ได้ทานอะไรเลยเหรอ ฮาจิเมะก็บอกว่า ลืมซื้อของตัวเอง นางิสะเลยอาสาทำอะไรให้เขาทาน แต่ฮาจิเมะก็ปฎิเสธว่าจะให้คนป่วยมาทำอะไรแบบนี้ได้ยังไง แต่นางิสะเองก็บอกว่าแล้วจะให้เธอกินโดยที่รู้ว่าเขากำลังหิวได้ยังไง ฮาจิเมะเลยบอกว่าไว้เธอทานเสร็จแล้วเค้ายังพอมีเวลาจะรีบกลับไปทานที่โรงอาหารเอง เธอจึงไม่อยากให้เขาลำบากใจเลยทานต่อไปเมื่อทานเสร็จนางิสะจะขอบคุณฮาจิเมะมากและขอให้เขารีบกลับไปทานข้าวเถอะ เธอดูแลตัวเองได้ ฮาจิเมะจึงบอกให้เธอไปพักผ่อนเถอะไว้เขาเก็บกวาดเสร็จแล้วจะกลับไปเอง นางิสะจึงกลับห้องไป

 

 

เมื่อเสร็จแล้ว ฮาจิเมะเลยไปที่ห้องของนางิสะเพื่อบอกเธอว่าจะออกไปแล้ว แต่เคาะเท่าไหร่เธอก็ไม่ตอบก็เลยคิดว่าถ้าเข้าไปข้างในไม่ได้แค่เปิดประตูเข้าไปดูคงไม่เป็นไร ทันใดนั้นก็เกิดเรื่องขึ้นเพราะนางิสะกำลังเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่พอดี เขาเลยต้องรีบปิดประตู พอนางิสะเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จก็ออกมาจากห้อง ฮาจิเมะเลยรีบขอโทษเธอ นางิสะก็บอกให้ฮาจิเมะลืมเรื่องทุกอย่างให้หมดซะและก็ไม่ถือโทษเพราะเธอมัวแต่เหม่อเองเลยไม่ได้ยินเสียงเคาะประตู แล้วก็ส่งกุญแจหอให้กับฮาจิเมะเพื่อวานให้เขาช่วยล็อคกุญแจหอให้หน่อย ฮาจิเมะก็รับปาก แล้วนางิสะก็ขอบคุณเรื่องต่างๆที่วันนี้เขาทำให้เธอและรีบเข้าห้องไปเพราะกำลังเขิน

 

 

หลังเลิกเรียนฮาจิเมะก็ได้รีบกลับมาทีหอทันทีเพราะเค้ารู้สึกเป็นห่วงนางิสะ และก็ไม่ผิดจริงๆเมื่อเปิดประตูหอเข้ามาก็พบเธอนอนสลบอยู่บนพื้นห้องนั่งเล่น จึงได้พาเธอมาพักที่ห้องผู้ดูแลและคอยเฝ้าไข้ให้เธอ พอนางิสะรู้สึกตัวและเห็นหน้าฮาจิเมะก็เกิดเข้าใจผิดว่าเขาเข้ามาในห้องเธอได้ยังไงและยังแอบดูใบหน้าเธอตอนนอนอีก เขาจึงขอให้เธอสงบสติอารมณ์