ShionDCII

หลังจากจบบท Prologue ก็จะตัดเข้าสู่ OP

 

 

แล้วก็จะมีให้เลือกนางเอก (เกมส์นี้ไม่มีให้เลือกอะไรเลยยกเว้นแต่เลือกนางเอกพอเลือกแล้วก็จะสู่บทของคนๆนั้น)ซึ่งคนที่ผมเลือกคือ ฮิคามิ นางิสะ นั่นเอง(ชอบปราบสาวซึนแต่จริงๆอยากให้เอาโคโคเนะออกแล้วเพิ่มมายูกิมากกว่าน้อ)

 

 

เช้าวันแรกของฮาจิเมะในหออายาเมะอย่างเป็นทางการได้เริ่มต้นขึ้น หลังจากแต่งตัวและตรวจสอบเวลาแล้ว นางิสะก็มาเปิดประตูให้เขาตามปกติและฮาจิเมะจะเห็นว่าเธอดูท่าทางง่วงนอนมากกว่าปกติแต่เธอก็ปฎิเสธว่าไม่เป็นไรและออกจากห้องไป ฮาจิเมะก็รีบเตรียมตัวไปทำความสะอาดที่รอบประตูบ้าน

 

 

หลังจากทำความสะอาดแล้วฮาจิเมะจะเข้ามาทักทายทุกคนที่ห้องอาหารแล้วถามว่าทำไมมายูกิถึงมาที่นี่ เธอเลยตอบว่ามาทำอาหารเช้าให้แทนคุณแม่ที่เข้าโรงพยาบาล แล้วนางิสะจะถามฮาจิเมะว่างานเรียบร้อยไหมด้วยท่าทางสะลึมสลือ ฮาจิเมะเลยสงสัยว่าเธอไม่สบายหรือเปล่าแต่อากิระเลยบอกว่าปกติตอนเช้านางิสะก็เป็นแบบนี้แต่เพราะเจอนางิสะห้ามไว้เลยไม่ทันได้บอกเหตุผล(เพราะความจริงนางิสะเป็นความดันต่ำขั้นรุนแรงแพ้การตื่นเช้าแบบสุดๆระดับขี้เซาตัวแม่เลยแต่ที่ผ่านมาฝืนตัวเองเพราะระแวงฮาจิเมะจนขึ้นสมองเลยฮึดได้จนถึงวันนี้) จิสะก็เลยเตือนให้ฮาจิเมะอย่าไปละลาบละล้วงเรื่องส่วนตัวของเด็กผู้หญิงมากเกินไป หลังจากมายูกิขอตัวกลับไปก่อนเพราะเสร็จงานแล้ว ระหว่างทานข้าวฮาจิเมะก็ได้พูดถึงว่าหออายาเมะนี่ดีจริงๆที่ไม่ต้องรีบเร่งไปแย่งกันกินเหมือนกับที่หอฮิมาวาริ อากิระเองก็กังวลว่าถ้าพวกเธอแพ้แล้วต้องไปใช้ชีวิตแบบนั้นแทนก็แย่เหมือนกัน ซึ่งทุกคน(ยกเว้นนางิสะ)ก็ฝากความหวังไว้ว่าฮาจิเมะจะช่วยให้พวกเธอพลิกมาชนะได้แม้จะจำนวนคนน้อยกว่า ซึ่งเขาก็บอกว่าจะให้ความร่วมมือเต็มที่ แล้วโคโคเนะก็จะเสนอให้เย็นนี้จัดปาร์ตี้ต้อนรับฮาจิเมะกัน(จริงๆแค่เธออยากหาโอกาสกินเค๊ก) จิสะก็เห็นด้วยและนางิสะก็ไม่คัดค้าน เมื่อตกลงกันได้แล้วก็จะไปโรงเรียนกัน

 

 

ที่ห้องเรียน มายูกิก็ไม่ขัดข้องที่จะจัดปาร์ตี้แต่เธอก็ไม่ว่างไปช่วยซื้อของเพราะมีงานต้องทำเยอะ ฮาจิเมะก็บอกว่าไม่เป็นไรแค่ยินยอมให้จัดก็ขอบคุณแล้ว นางิสะก็บอกว่ามายูกิก็บอกเองนี่ไม่มีปัญหา มายูกิเลยหันมาล้อนางิสะว่าฮาจิเมะทำยังไงนะถึงทำให้นางิสะใจอ่อนได้ ทำให้นางิสะรีบลนลานปฎิเสธ เคนก็ไม่วายตั้งแง่สงสัยเรื่องความสัมพันธ์ของทั้งคู่ และทำไมนางิสะถึงใจดีกับฮาจิเมะถึงขนาดมอบใบรับรองให้ ซึ่งเอย์โกะและมายูกิก็อยากรู้เช่นกัน นางิสะกับฮาจิเมะจึงต้องช่วยกันแก้ตัวไปจนหลุดได้ แล้วมายูกิก็ฝากให้ซื้อของแล้วตอนเย็นจะเข้าไปทำอาหารให้ ทำให้เคนรู้สึกอิจฉาอยากไปร่วมด้วยแต่ผู้หญิงทุกคนต่างไม่อนุญาตจนเค้าต้องดิ้นทุรนทุรายไปอ้อนโคโคเนะแต่ก็ยังไม่ได้ผล(ล่อด้วยเค๊กก็ยังไม่ได้)จึงได้แต่โอดครวญด้วยความผิดหวัง

 

 

หลังเลิกเรียนที่หน้าหออายาเมะ นางิสะ อากิระและโคโคเนะจึงเตรียมตัวพร้อมออกไปซื้อของด้วยกัน แต่จิสะก็ส่งเมล์มาบอกว่าติดธุระเลยมาด้วยไม่ได้ ฮาจิเมะเลยเสนอตัวไปช่วยถือของแม้จะเป็นเจ้าภาพไม่ต้องทำอะไรก็ได้แต่ถ้าทุกคนไม่อยู่ในหอก็ไม่อนุญาตให้เขาอยู่ในหอได้อยู่ดี

 

 

หลังจากกลับจากซื้อของแล้ว นางิสะก็เข้ามาขังฮาจิเมะไว้ในห้องผู้ดูแลจนกว่าจะถึงเวลา แล้วตกเย็นเธอก็มาเปิดห้องให้และบอกว่ามายูกิมาร่วมด้วยไม่ได้ ฮาจิเมะก็เข้าใจว่างานของประธานนักเรียนค่อนข้างยุ่งแต่นางิสะเห็นว่าอย่างน้อยก็อยากให้แวะมาร่วมแสดงความยินดีสักหน่อย ทำให้ฮาจิเมะรู้สึกดีใจที่นางิสะเองก็รู้สึกอยากแสดงความยินดีกับเขาเหมือนกัน

 

 

ที่ห้องอาหาร ทุกคนได้รอฮาจิเมะอยู่ด้วย โคโคเนะเลยแซวว่าให้ฮาจิเมะทานให้เยอะเลย อาหารนี้ใส่ความรักและความพยายามไว้อย่างเต็มที่เลย ฮาจิเมะเลยขัดคอว่าแต่คนทำจริงๆคืออากิระกับนางิสะไม่ใช่เหรอ ทำให้อากิระรู้สึกเขินแต่นางิสะก็รีบปฎิเสธว่าอย่าเข้าใจผิดล่ะไม่ได้ใส่ความรักลงไปเลยสักนิด แล้วจิสะก็เลยขอเป็นตัวแทนกล่าวต้อนรับฮาจิเมะในฐานะหัวหน้าหอและให้ฮาจิเมะที่เป็นเจ้าภาพได้พูดอะไรสักหน่อย ฮาจิเมะก็ขอบคุณที่ทุกคนช่วยจัดปาร์ตี้ต้อนรับให้ รวมถึงความช่วยเหลือที่ได้รับมาตั้งแต่บ้านถูกไฟไหม้และจากนี้จะพยายามตอบแทนทุกคนอย่างเต็มที่ หลังกล่าวจบทุกคนก็กล่าวต้อนรับเขาแต่นางิสะก็บอกว่าเธอยังไม่ได้ยอมรับเขาอย่างเต็มร้อยแม้จะมอบใบรับรองให้เขาแต่ถ้าเกิดเรื่องไม่ดีไม่งามล่ะก็จะไล่เขาออกไปแน่ ฮาจิเมะก็รับปากว่าจะไม่ทรยศต่อความเชื่อใจของเธอ นางิสะเลยอายและปฏิเสธว่าไม่ได้เชื่อใจเขาสักหน่อย จิสะเลยชมฮาจิเมะว่าทำได้ไม่เลวนี่

 

 

หลังจากทานเสร็จแล้วฮาจิเมะเลยอาสาเป็นคนเก็บกวาดและให้ทุกคนไปพักเพราะงานจบแล้วเขาก็ไม่ใช่เจ้าภาพแล้วและก็อยากขอบคุณทุกคนด้วย หลังจากทุกคนกลับห้องไปแล้วอากิระจะเสนอตัวอยู่ช่วยฮาจิเมะจนทำความสะอาดเสร็จ แล้วฮาจิเมะจะบอกอากิระว่าหอนี้ดีจังเลยนะไม่ว่าจะมายูกิหรือนางิสะแม้กระทั่งอากิระก็ทำอาหารเก่งกันทุกคนเลย อากิระเลยปฎิเสธว่าจริงๆแล้วนางิสะเป็นคนทำเองหมดเลยส่วนเธอทำไม่ค่อยจะเป็นเลยได้แค่ช่วยเล็กน้อยๆ ฮาจิเมะเลยบอกว่ามีเวลาจะต้องขอบคุณนางิสะให้ได้ อากิระก็ตอบว่านางิสะก็คงจะดีใจเหมือนกัน แล้วขอตัวกลับห้องไป

 

 

เช้าวันรุ่งขึ้น หลังจากเตรียมตัวพร้อมแล้วฮาจิเมะก็แปลกใจที่นางิสะยังไม่มาเปิดประตูให้เลยลองตะโกนเรียกดูก็ไม่มีเสียงตอบรับจึงได้ลองโทรศัพท์ไปหา แล้วนางิสะก็มารับสายด้วยเสียงงัวเงียและตอบรับไม่เป็นภาษาเนื่องจากอาการละเมอจัดหลังจากวางหูไปฮาจิเมะก็รอจนเธอมาเปิดประตูให้แล้วก็ต้องตกใจที่เธอมาในสภาพชุดนอนและงัวเงียจัดจนแทบจะพูดไม่รู้เรื่องจนล้มลง แต่ฮาจิเมะก็คว้าตัวรับได้พอดีในสภาพที่เหมือนกำลังกอดกันอยู่ฮาจิเมะเลยพยายามเรียกให้เธอรีบตื่น แล้วจู่ๆอากิระก็เปิดประตูเข้ามาเห็นพอดีฮาจิเมะเลยรีบอธิบายเพราะกลัวเธอเข้าใจผิด แต่อากิระกลับยิ้มและบอกว่า นางิสะจัง คงถึงขีดจำกัดแล้วสินะ พอฮาจิเมะจะถามไม่ทันไรเธอก็ขอพานางิสะกลับไปห้องเองเพื่อจะได้ไม่เกิดข้อครหา แล้วก็ขอให้ฮาจิเมะไปทานข้าวเช้าได้เลยและพานางิสะออกจากห้องไป ฮาจิเมะเลยพอเข้าใจแล้วว่านางิสะแพ้การตื่นเช้าอย่างแรงและเริ่มครุ่นคิดถึงปัญหาเรื่องกุญแจที่เป็นต้นเหตุให้เธอต้องตื่นเช้าด้วย

 

 

ระหว่างทานข้าวเช้าซึ่งนางิสะกับอากิระลงมาช้าเลยนั่งทานกัน4คนโดยมีมายูกิ จิสะ โคโคเนะและก็ตัวเขา แล้วจู่ๆโคโคเนะก็ถามฮาจิเมะว่าเมื่อกี้ได้ยินเสียงเอะอะมีอะไรเกิดขึ้นเหรอ? ดูเหมือนจะเรียกนางิสะด้วย แต่ฮาจิเมะก็ตอบไปแบบเลี่ยงๆว่าไม่มีอะไรแล้วก็เรียกใครก็ได้ให้ไปเปิดให้หน่อยเท่านั้นเอง โคโคเนะเลยถามว่ารุ่นพี่จิสะก็อยู่นี่ทำไมถึงไม่ไปล่ะ จิสะก็เลยยิ้มและบอกว่าพอดีเห็นจังหวะเข้าด้ายเข้าเข็มเลยไม่อยากไปขัดจังหวะ ฮาจิเมะเลยถามจิสะว่ารู้เรื่องทั้งหมดเลยสินะ แต่จิสะก็หัวเราะและบอกว่า จะว่ายังไงดีน้า ทำให้มายูกิและโคโคเนะสงสัยและอยากรู้ จิสะเลยบอกว่าเรื่องนี้ถึงไม่พูดเดี๋ยวก็รู้เองแหล่ะ อย่างนั้นจะน่าสนุกกว่านะและถามฮาจิเมะว่าคิดว่ายังไงแต่เขาขอ no comment แล้วนางิสะกับอากิระก็ลงมาพอดี ซึ่งพอนางิสะเห็นฮาจิเมะก็รู้สึกอายขึ้นมา ทุกคนยกเว้นอากิระก็รู้สึกว่าระหว่างฮาจิเมะกับนางิสะดูแปลกๆไป ฮาจิเมะเลยทำท่าจะขอโทษเธอแต่จิสะก็ชิงพูดขึ้นมาว่า แหม ก็จู่ๆกอดกันตั้งแต่เช้านี่นะ ทำให้ฮาจิเมะงานเข้าทันทีสร้างความตกใจให้กับทุกคนทำให้เข้าใจผิดว่าทั้ง2คนจะก้าวหน้าไปถึงขั้นนั้น จนนางิสะก็รีบปฎิเสธ จิสะเลยอธิบายสั้นๆว่า เป็นเพราะละเมอนั่นแหล่ะ แต่ที่กอดกันน่ะเรื่องจริงไม่ใช่เหรอ นางิสะก็ยืนยันว่าตัวเองละเมอจริงๆไปจริงๆ พอโคโคเนะกับมายูกิรู้ว่าอากิระอยู่ในเหตุการณ์ด้วยก็รีบคาดคั้นให้เล่าให้ฟัง ฮาจิเมะเลยถามมายูกิว่าทำไมต้องสนใจขนาดนั้น มายูกิก็ตอบว่าเพราะนางิสะเป็นไปได้ถึงขนาดนั้นเลยรู้สึกสนใจนิดหน่อย หลังจากอากิระเล่าเรื่องทุกอย่างให้ทุกคนฟัง ทุกคนเลยรุมกันแซวนางิสะจนเธออายและโกรธใหญ่เลยสั่งให้ฮาจิเมะลืมเรื่องทั้งหมดซะไม่งั้นจะช่วยทำให้ลืมโดยใช้ไม้เบสบอลฟาดหัวแน่ ฮาจิเมะเลยต้องรีบรับคำ แล้วอากิระจะถามฮาจิเมะว่า ได้กอดกับนางิสะไม่รู้สึกดีใจเหรอ ซึ่งฮาจิเมะก็แอบคิดในใจว่าเค้าเองก็เป็นผู้ชายก็ต้องรู้สึกดีใจอยู่แล้วแต่พูดไม่ได้ แต่นางิสะก็บอกให้เลิกพูดเรื่องนี้ซะที มายูกิเห็นใจนางิสะเลยขอให้ทุกคนเลิกพูดเรื่องนี้กัน ส่วนฮาจิเมะก็รู้สึกว่าไม่อยากใช้ชีวิตในตอนเช้าที่ดูน่าอันตรายแบบนี้เท่าไหร่

 

 

ช่วงพักกลางวันที่ห้องเรียน เคนจะชวนไปทานข้าวแล้วก็เลยถามฮาจิเมะว่านางิสะไม่ได้ทำข้าวกล่องมาให้เขาเหรอ ฮาจิเมะก็ปฎิเสธไปทำให้เขาผิดหวังนึกว่าจะขอซื้อต่อซะหน่อย(เล็งไว้สินะ) ฮาจิเมะเลยรีบดึงเคนไปกินข้าวที่โรงอาหาร พอซื้ออาหารเสร็จ มายูกิที่เห็นทั้งคู่เลยชวนมาทานข้าวร่วมโต๊ะด้วย ฮาจิเมะเลยถามว่าแล้วคนที่มาร่วมโต๊ะจะไม่ว่าอะไรเหรอ ซึ่งผู้ร่วมโต๊ะของเธอก็คืออากิระกับนางิสะ(ที่ส่อแววตาไม่พอใจอย่างรุนแรงอยู่) แต่พอมายูกิถามทั้งคู่ก็ตอบว่าไม่ขัดข้อง เคนเลยถือโอกาสนั่งอย่างไม่กลัวเกรง นางิสะก็ถามเขาว่าพวกเราเป็นศัตรูกันไม่ใช่เหรอ เคนก็ปฎิเสธว่าเรื่องนั้นก็ส่วนเรื่องนั้น เรื่องนี้ก็ส่วนเรื่องนี้สิ ซึ่งมายูกิก็เห็นด้วยว่าไม่ควรหยิบยกขึ้นมาพูดตอนนี้ก็ได้ แล้วฮาจิเมะจะถามเพราะรู้สึกแปลกที่วันนี้อากิระกับนางิสะมาทานข้าวที่โรงอาหาร เธอเลยตอบว่าเพราะเมื่อเช้าลงมาสายก็ไม่ได้ทำข้าวกล่อง มายูกิเลยเสริมว่าเธอเลยขอมาด้วยและพอดีเห็นพวกฮาจิเมะเลยเรียกมาทานด้วย นางิสะก็บ่นว่าตอนเช้าก็กินด้วยกันแท้ๆตอนกลางวันไม่เห็นต้องมากินด้วยก็ได้ มายูกิเลยบอกว่าอย่าพูดอย่างนั้นสิ อาหารน่ะทานกับทุกคนถึงจะดี แล้วเคนก็มาเนียนทำเป็นสนับสนุนคำพูดของมายูกิและชวนเธอไปเดทวันหยุดนี้แต่ก็โดนปฎิเสธ(หน้าแตกซะ) ฮาจิเมะก็เลยบอกว่าถึงอาหารโรงเรียนจะราคาถูกแต่เพราะตอนนี้เค้าไม่ค่อยจะมีเงินก็เลยต้องหาทางทำข้าวกล่องมากินเองซะแล้ว มายูกิเลยแนะนำให้นางิสะสอนทำให้ แต่นางิสะก็ปฎิเสธเสียงแข็งที่จะให้มาทำอาหารกับผู้ชาย2ต่อ2 ฮาจิเมะก็เลยบอกให้เธอวางใจเพราะไม่อยากฝืนใจเธอเหมือนกัน

 

 

และแล้วตอนกลางคืน ฮาจิเมะก็ต้องงานเข้าอีกรอบเมื่อเขาปวดท้องอยากเข้าห้องน้ำมากแต่ไม่รู้จะทำยังไง พอได้ยินเสียงโคโคเนะอยู่หน้าห้องก็เลยตะโกนเรียกเธอให้ช่วยหน่อย แต่โคโคเนะก็บอกให้เรียกนางิสะหรือรุ่นพี่จิสะดูเพราะเธอไม่มีกุญแจ แต่ฮาจิเมะก็บอกว่าไม่อยากโทรหานางิสะเพราะดูเหมือนเธอจะเป็นความดันต่ำคงจะนอนไปแล้ว ยังไม่ทันที่โคโคเนะจะบอกว่านางิสะยังไม่นอน นางิสะก็ตะโกนเข้ามาต่อว่า ฮาจิเมะว่าสัญญาไว้แล้วไมใช่เหรอว่าจะเข้าห้องน้ำให้โทรหาเธอและสงสัยว่าเขาคิดจะล่อลวงโคโคเนะเข้าไปในห้อง แล้วฮาจิเมะจะขอเข้าห้องน้ำก่อนแล้วค่อยคุย นางิสะเลยเห็นว่าปวดท้องจริงเลยเปิดให้เขารีบไปเข้าห้องน้ำก่อน

 

 

หลังจากฮาจิเมะกลับมาในห้องเขาก็ขอบคุณนางิสะที่เขามาเปิดประตูให้ แต่เธอก็ขอโทษที่เข้าใจเขาผิดหลังจากที่ได้ฟังเรื่องทั้งหมดจากโคโคเนะแล้ว ฮาจิเมะเองก็บอกว่าที่เขาทำไปมันก็ทำให้ชวนน่าสงสัยเองก็เลยถือว่าหายกันก็แล้วกัน นางิสะเลยขอเบอร์โทรศัพท์จากฮาจิเมะโดยตรงเผื่อเวลาที่เขาเข้าห้องน้ำแต่ฮาจิเมะก็ไม่อยากรบกวนเธอตอนนอน โคโคเนะเลยแซวนางิสะว่าที่จริงอยากได้เบอร์ของฮาจิเมะใช่ไหมล่ะ เธอเลยรีบลนลานปฎิเสธว่าเพราะเธอเป็นคนคุมกฎของหอนี้ โคโคเนะเลยย้อนว่าแต่นางิสังก็รู้ไม่ใช่เหรอว่าฮาจิเมะไม่ก่อปัญหาแบบนั้นแน่ ทำให้นางิสะเถียงไม่ออก โคโคเนะก็พูดต่อไปว่า ถ้าฮาจิเมะคิดจะทำอะไรล่ะก็คงทำไปนานแล้วล่ะ ฉันเชื่อว่าฮาจิเมะไม่ใช่คนแบบนั้นแน่ จึงขอให้นางิสะช่วยเชื่อใจฮาจิเมะมากขึ้นสักหน่อย อย่างน้อยก็ให้คนอื่นถือกุญแจไว้นอกจากตัวเธอก็ยังดี นางิสะก็เลยตัดสินใจลองเชื่อฮาจิเมะดูและเลิกล็อคห้องโดยยกเหตุผลว่าไม่อยากให้เกิดเหตุการณ์แบบเมื่อเช้าอีก ฮาจิเมะจึงขอบคุณเธอมากทำให้นางิสะก็ตอบว่าขอบใจทั้งที่ฉันเป็นคนล็อคเนี่ยนะ จากนั้นก็มองกุญแจห้องให้ฮาจิเมะโดยกำชับว่าถ้ามีอะไรเกิดขึ้นเธอไล่เขาออกไปแน่ เขาก็รับปากและขอบคุณโคโคเนะที่ช่วยเขาไว้

 

 

 

เช้าวันรุ่งขึ้นด้วยความเคยชิน ฮาจิเมะก็รอให้นางิสะมาเปิดประตูให้แต่เมื่อถึงเวลายังไม่มาเขาก็เลยกำลังจะโทรหาเธอ แต่โคโคเนะก็ตะโกนเข้ามาจากนอกห้องถามว่าทำไมเขายังไม่ออกมา ทำให้เขาเพิ่งนึกได้ว่านางิสะเลิกล็อคห้องของเขาแล้ว พอออกมาจากห้องโคโคเนะเลยแซวว่าเขาลืมไปแล้วสินะ ที่ห้องอาหารนางิสะลงมาทักทายทุกคนด้วยอาการง่วงมากจนมายูกิทัก จิสะเลยแซวว่านางิสะจอมขี้เซาคนเดิมกลับมาแล้วสินะ เธอเลยขอว่าอย่าล้อกันแบบนี้สิ

 

 

พอถึงช่วงกลางวัน มายูกิจะเรียกสมาชิกของทั้ง2หอพักมาร่วมประชุมกัน มีแต่ฮาจิเมะที่ยังนั่งว่างเพราะยังไม่ได้เลือกจุดยืนว่าจะอยู่กับฝ่ายใครเพราะในฐานะผู้ชายเขาควรให้ความร่วมมือกับหอฮิมาวาริแต่ตอนนี้เค้าอยู่ใต้ชายคาของหออายาเมะก็ควรจะตอบแทนบุญคุณทำเอาตัวเค้ารู้สึกสับสน หลังจากคุยกันได้สักพักมายูกิก็รู้สึกลำบากใจเพราะไม่รู้จะจัดให้ฮาจิเมะอยู่ฝ่ายไหน เคนเลยเริ่มเปิดฉากดึงตัวฮาจิเมะก่อนเพราะว่าฝ่ายตนไม่มีใครทำอาหารเป็น ฮาจิเมะเลยบอกว่าถึงจะบอกว่าทำเป็นก็แค่ยากิโซบะเท่านั้นแหล่ะ แต่เคนบอกว่าพวกเราน่ะแค่ชงชายังไม่เป็นเลย นางิสะเลยบอกให้พวกเขาสำนึกว่าถ้ายังคิดจะเป็นเด็กหอก็หัดทำเองซะ เคนเลยท้วงว่าก็หอหญิงน่ะมีแต่คนทำอาหารเป็นนี่นาแต่พอเอาเข้าจริงๆคนที่ทำเป็นมีแค่นางิสะคนเดียวเหมือนกัน เคนเลยใช้จุดนี้เป็นข้ออ้างว่าถ้าหอหญิงมีนางิสะทำอาหารได้ก็ควรให้ฮาจิเมะมาอยู่กับพวกตน แต่นางิสะก็ไม่ยอมเพราะฮาจิเมะอาศัยอยู่หออายาเมะก็ต้องเป็นสมาชิกฝ่ายเธอ พวกนักเรียนชายเลยประท้วงว่าทำไมคนที่เกลียดผู้ชายอย่างนางิสะถึงยอมรับฮาจิเมะคนเดียว นางิสะก็ปฎิเสธไป เคนเลยเริ่มทำการทรยศโดยขอเสนอตัวเองไปอยู่ฝ่ายหออายาเมะแทนฮาจิเมะเอง และบอกว่าจะยอมรับรับฐานะคนทรยศแทนฮาจิเมะด้วย ทำให้นางิสะเผลอพูดออกมาว่า ไม่ได้นะ พวกฉันน่ะยอมแค่ฮาจิเมะเท่านั้นถ้าเป็นผู้ชายคนอื่นละก็ไม่เอาเด็ดขาด ทำให้ทุกคนตกตะลึงจิสะเลยได้โอกาสแซวว่านางิสะรู้สึกกับฮาจิเมะขนาดนั้นเลยเหรอ นางิสะก็รีบปฎิเสธว่าชั้นบอกว่า”พวกเรา”ต่างหากอย่าเข้าใจผิดสิ จิสะเลยกดดันฮาจิเมะว่าในเมื่อนางิสะพูดถึงขนาดนี้เขาคงไม่คิดจะไปอยู่ฝ่ายหอชายนะ ฮาจิเมะเลยตัดสินใจเลือกอยู่ฝ่ายหออายาเมะ เค้าเลยโดนเคนด่าว่า ไอ้คนทรยศ เลือกความต้องการของตัวเองมากกว่าเพื่อนนี่หว่า ฮาจิเมะเลยย้อนถามเคนว่าแล้วถ้าเป็นนายล่ะจะเลือกอะไร เคนก็ตอบว่าแน่อยู่แล้ว ฉันเป็นมิตรของสาวๆเสมอ ฮาจิเมะเลยบอกว่า ตูโง่เองที่ถามมัน จิสะเลยสรุปว่าฮาจิเมะอยู่ฝ่ายของเธอแล้ว แต่เคนก็ยังคงคัดค้านไม่เปลี่ยนแปลงเพราะปัญหามันอยู่คนละจุดกัน(หออายาเมะปัญหาเรื่องจำนวนคนน้อยแต่หอฮิมาวาริไม่มีคนทำอาหารเป็น) จึงกลายเป็นการโต้เถียงเพื่อแย่งฮาจิเมะไป ฮาจิเมะเลยถามมายูกิว่านี่ไม่เคารพการตัดสินใจของเขาเลยใช่ไหม มายูกิก็บอกว่าช่วยไม่ได้เพราะทางหอชายไม่ยอมนี่นะ เมื่อหาข้อสรุปยังไม่ได้มายูกิเลยขอให้เลิกประชุมก่อนแล้วค่อยมาคุยกันใหม่วันหลัง

 

 

เช้าวันรุ่งขึ้นฮาจิเมะเข้ามาในห้องอาหารพบอากิระกำลังทานอาหารเช้าอยู่ซึ่งเมนูคือข้าวซุปเต้าเจี้ยวกับถั่วหมัก อากิระก็บอกว่าเป็นเมนูง่ายๆที่เธอพอทำเองได้ ฮาจิเมะเลยถามว่า นางิสะยังไม่ตื่นเหรอ อากิระก็บอกว่าวันนี้เป็นวันหยุดก็เลยให้เธอนอนนานหน่อย ฮาจิเมะเลยขอกินข้าวด้วยอากิระเลยบอกว่าถ้าไม่รังเกียจเมนูเดียวกับเธอก็จะเตรียมให้ ฮาจิเมะเลยถามว่าจะดีเหรอ? อากิระเลยบอกว่ายังไงเธอทานคนเดียวก็รู้สึกเหงาอยู่แล้วเลยขอให้เขาทานด้วย ฮาจิเมะก็เลยไม่ปฎิเสธแต่ขอเตรียมเองเลยนี่หว่าเพราะกลัวว่านางิสะรู้เข้าจะโกรธ อากิระก็เลยไม่ขัดข้อง

 

 

พอช่วงกลางวันฮาจิเมะเลยเห็นว่าเป็นโอกาสดีเลยจะออกไปซื้อของใช้จำเป็นข้างนอกบ้านก็เจอนางิสะกับอากิระที่นัดกันออกไปซื้อของให้กับชมรมทำอาหารพอดี อากิระเลยเอ่ยปากชวนฮาจิเมะไปด้วยกัน นางิสะกำลังจะทัดทานแต่อากิระก็ให้เหตุผลว่าถ้าฮาจิเมะกลับมาก่อนล่ะก็เขาก็ไม่มีกุญแจเข้าหออยู่ดี แต่นางิสะก็คัดค้านว่าไม่เห็นจะต้องไปด้วยก็ได้ ฮาจิเมะเห็นว่านางิสะลำบากใจเลยตอบไปว่า ไม่ต้องดีกว่า ดูเหมือนจะไปรบกวนเสียมากกว่าไปคนเดียวก็ได้อย่างที่นางิสะพูด อากิระเลยอ้างว่า ของมันเยอะเลยขอให้ฮาจิเมะไปช่วยซึ่งถ้าไปแค่พวกเธอก็คงขนไม่หมด แต่นางิสะก็ท้วงว่าตกลงกันไว้แล้วนี่ว่าจะลดจำนวนการซื้อกันเอง อากิระเลยให้เหตุผลว่าถ้าพารุ่นพี่ไปด้วยก็จะซื้อได้มากขึ้นตามที่หวังไว้ไม่ใช่เหรอ นางิสะกับฮาจิเมะก็เลยต้องจำยอมด้วยเหตุผลและไปซื้อของด้วยกัน

 

 

ระหว่างเดินซื้อของฮาจิเมะเลยชวนอากิระคุยโดยถามว่ามาซื้อของกับนางิสะบ่อยเหรอ เธอก็บอกว่าใช่เพราะว่าโคโคเนะกับจิสะมักจะออกไปข้างนอกวันหยุด แต่นางิสะทำท่าทางไม่พอใจที่ทั้ง2 คนคุยกันเลยบอกว่าอย่ามัวแต่คุยกันให้รีบไปซื้อของ(ไม่รู้หึงใครอีกนั่นแหล่ะ)แล้วก็รีบเดินนำไปจนอากิระต้องรีบวิ่งตามไป พอซื้อของเสร็จก็เป็นจำนวนที่มากพอดูนางิสะเลยยิ้มอย่างพอใจ อากิระก็ถามฮาจิเมะว่าไหวไหม ฮาจิเมะก็ตอบว่าพอไหวและนี่ก็เป็นหน้าที่ของผู้ชายอยู่แล้ว อากิระเลยถามอีกว่าแล้วกลางวันนี้เค้าจะทานอะไร ฮาจิเมะ(ซึ่งกำลังแกลบกิน)ก็เลยบอกว่าคงหาอะไรที่พอทานได้ทำกิน เธอเลยเสนอว่ายังไงนางิสะก็จะทำอาหารกลางวันทานอยู่แล้วเลยชวนให้กินด้วยกัน นางิสะเลยบอกอากิระว่าอย่าไปรับปากส่งเดชแบบนั้นสิ อากิระก็ขัดว่าไม่เห็นจะเป็นอะไรเลยรุ่นพี่เขาอุตส่าห์มาช่วยถือของให้แถมทานอาหารหลายๆคนก็ดีกว่าไม่ใช่เหรอ นางิสะเลยจำยอมรับปากทำให้ก็ได้ ฮาจิเมะก็บอกว่าตั้งแต่ตอนที่จัดปาร์ตี้แล้วอาหารของนางิสะอร่อยมากเลย อากิระก็รับประกันว่าอร่อยจริงๆ นางิสะเลยเหน็บแนมว่าที่ชมอย่างนี้เพราะอยากกินล่ะสิแต่ฮาจิเมะก็ไม่ปฏิเสธ เธอเลยเชิดหน้าแก้เขิน

 

 

หลังจากกลับมาแล้ว นางิสะก็เริ่มเข้าครัวทำอาหาร โดยมีฮาจิเมะและอากิระคอยดูและชื่มชมอยู่ใกล้ๆ แล้วเธอก็บ่นเบาๆว่าทำไมต้องมาทำให้ฮาจิเมะทานด้วยแต่เจออากิระย้ำมาว่า ตอบแทนไงล่ะ นางิสะจัง ต-อ-บ-แ-ท-น เธอเลยตอบว่า รู้แล้วน่า แค่พูดหน่อยเดียวเอง แล้วฮาจิเมะจะเผลอมองนางิสะที่ทำอาหารอย่างคล่องแคล่วอย่างไม่วางตาจนนางิสะถามว่าจ้องอะไรอยู่ เขาเลยรีบปฎิเสธและหันไปมองทางอื่น

 

 

เมื่อเสร็จแล้ว ฮาจิเมะกับอากิระก็ชมว่าดูท่าทางจะต้องน่าอร่อยแน่เลย นางิสะเลยพูดเหน็บว่า อะไรกันบางทีมันอาจจะไม่อร่อยก็ได้ไม่ใช่เหรอ แต่ฮาจิเมะก็ปฏิเสธว่า ไม่หรอกเพราะเชื่อว่าต้องอร่อยแน่นอน ทำให้นางิสะเขินและตอบว่า ถึงจะชมไปก็ไม่ได้อะไรหรอกนะ แล้วฮาจิเมะจะถามเธอว่ากินได้จริงๆเหรอ นางิสะเลยตอบว่า อืม แค่มองเฉยๆมันไม่ทำให้หายหิวนี่ แล้วทั้ง3ก็เลยเริ่มลงมือทานกัน

 

                   ก็ขอจบส่วนแรกแต่เพียงเท่านี้ก่อนนะครับ พอดีช่วงนี้งานเข้าก็เลยไม่ค่อยมีเวลาอัพบล็อคเท่าไหร่แต่จะพยายามมาอัพบ่อยเท่าที่จะทำได้ครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานนะครับ