Spoil Signal Heart

posted on 15 Oct 2009 15:04 by shion20

สวัสดีทุกท่านที่คอยติดตามผลงานของผมมาตลอดครับ เนื่องจากพอดีช่วงนี้ผมกำลังทยอยเคลียร์เกมส์ที่โหลดมาทำให้ยังไม่มีเวลา เล่น DCIF อย่างที่ได้ประกาศโปรเจคไว้จึงต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ ผมจึงขอเอาเกมส์ที่ผมกำลังเล่นอยู่มาให้อ่านแก้ขัดไปก่อนเนื่องจากพอดีสนใจ เกมส์นี้มานานแล้วจากการอ่านรีวิวของคุณ Derkaiser จึงขออนุญาติเอาลิงค์แนะนำตัวละครที่เค้าทำไว้มาลงเพื่อให้สะดวกต่อการ รู้จักตัวละครก็แล้วกันนะครับที่นี่ http://derkaiser.exteen.com/20090715/game-preview-signal-heart ขอขอบคุณคุณ Derkaiser มา ณ ที่นี้ด้วยนะครับ

 

Signal Heart  สัญญาณหัวใจอลวนกับไอ้หนุ่มดวงซวย(หรือเปล่า?)

 

 

  เรื่องราวความทุกอย่างเริ่มต้นขึ้นเมื่อวันหนึ่งที่พระเอกของเรานายอิจิโดะ ฮาจิเมะได้กลับมาจากหนีเที่ยวหลังโรงเรียนเลิกสิ่งที่ต้อนรับเค้าอยู่ก็คือกองเพลิงที่เผามอดไหม้บ้านเขาอยู่อย่างร้อนแรง ในจังหวะที่กำลังช็อคเมื่อได้สติก็รีบติดต่อพ่อของเขาที่กำลังอยู่ในช่วงออกท่องเที่ยวฉลองแต่งงานใหม่กับแม่ใหม่ที่ต่างประเทศ แต่พ่อของเขากลับไม่ได้รู้ร้อนรู้หนาวไปกับเขาด้วยเลยแถมยังให้เขาถ่ายรูปเป็นที่ละรึกตอนที่ไฟไหม้ให้ด้วย ทำเอาฮาจิเมะแทบจะคลั่ง แถมยังให้เค้าพยายามเอาตัวรอดไปก่อนโดยไม่เหลียวแลอีกทำเอาฮาจิเมะตะโกนขึ้นท้องฟ้าว่า ตูจะไม่เชื่อพระเจ้าอีกแล้ววววว

 

ในตอนเช้า เทนโด้ เคน เพื่อนซี้ของฮาจิเมะที่รักสาวๆยิ่งกว่าชีวิตจิตใจก็เข้ามาแซวว่าดูท่าทางนอนไม่หลับเลย เขาก็ยอมรับว่าแทบไม่ได้นอนเลย หรือว่าแอบพาสาวเข้าบ้าน ฮาจิเมะก็ปฎิเสธว่า ไม่ใช่ เคนเลยเดาอีกว่าถ้าอย่างนั้นก็ไฟไหม้บ้านหรือไง ฮาจิเมะตอบว่า อืม ตอนแรกเคนนึกว่าล้อเล่นแต่พอรู้ว่าจริงก็ตกใจมาก

 

แต่แล้วเรื่องราวที่เกิดขึ้นก็ไม่พลาดหูเหยี่ยวข่าวมือหนึ่งโต๊ะข้างๆซาวาดะ เอย์โกะ ฉายาเจ้าแม่โทรโข่งที่มักจะอัพเดทข่าวต่างๆลงบล็อกประจำโรงเรียนอยู่เป็นประจำ ซึ่งเธอก็เลยขอฟังเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับฮาจิเมะ ซึ่งสถานการณ์ของเขาตอนนี้อยู่ในขั้นเลวร้ายมากเสื้อผ้าก็มีชุดนักเรียนกับชุดลำลองอย่างละชุดเพราะเมื่อวานไว้ในล็อคเกอร์ของโรงเรียน ตอนนี้ติดต่อพ่อแม่ก็ไม่ได้แถมยังไร้ที่ซุกหัวนอนจนเมื่อคืนต้องไปค้างและขอใช้ห้องน้ำที่สถานีตำรวจ เอย์โกะเลยอาสาอัพข่าวของฮาจิเมะลงบล็อกเพื่อรวมรวบความช่วยเหลือจากนักเรียนทั้งโรงเรียนให้

  แล้วเรื่องของฮาจิเมะก็บังเอิญไปเข้าหูของสาวน้อยผู้เป็นที่นิยมอันดับ1 ของห้องแต่เกลียดผู้ชายยิ่งกว่าสิ่งใดๆในโลกอย่างฮิคามิ นางิสะ ที่นั่งอยู่ใกล้ๆทำให้เธอแสดงความเป็นห่วงฮาจิเมะและอยากจะให้ความช่วยเหลือถึงแม้สุดท้ายจะช่วยอะไรไม่ได้ก็ตาม จนหลายๆคนตกตะลึงในสิ่งที่เกิดขึ้นเพราะนางิสะนั้นเธอทั้งเกลียดและกลัวผู้ชายเป็นที่สุดแต่กลับเป็นห่วงผู้ชายแบบนี้เป็นเรื่องที่คิดไม่ถึง

 

 

ในตอนพักกลางวันระหว่างที่เดินลากเท้าด้วยความหิวและสิ้นเนื้อประดาตัวนั้น ได้มีสาวน้อยคนหนึ่งพลัดตกบันไดมาฮาจิเมะได้รีบถลาไปรับเธอไว้ได้ทัน จนเธอรู้สึกอายจึงขอให้เขาช่วยวางเธอลง เมื่อเห็นเธอปลอดภัยแล้วฮาจิเมะก็เลยขอตัวก่อน แต่เธอก็รั้งเขาไว้เพราะรู้สึกประทับใจในตัวเขามากจึงถามชื่อของฮาจิเมะเอาไว้ หลังจากแนะนำตัวเสร็จเธอก็ขอให้เขาเรียกเธอว่า อากิระ แต่ยังไม่ทันที่อากิระจะได้แนะนำตัวเสร็จสัญญาณเข้าเรียนก็เกิดดังขึ้นเสียก่อนจึงต้องขอตัวไปก่อน

     ตอนกลางวันที่โรงอาหาร โคซากะ มายูกิประธานนักเรียนได้รับข่าวจากเอย์โกะจึงรวบรวมเสบียงจำพวกขนมปังแห้งมาให้กับฮาจิเมะเพื่อประทังชีวิตและแนะนำให้เค้ารีบหาที่ติดต่อผู้ปกครองให้ได้แต่โทรเท่าไหร่ก็ยังติดต่อพ่อแม่ของฮาจิเมะไม่ได้ซักที เอย์โกะกับมายูกิก็เลยห่วงว่าเขาจะหาที่พักที่ไหน แต่ฮาจิเมะก็ดูไม่ยี่หระอะไรเพราะพ่อของเค้ามักปล่อยเกาะเขาเสมอมาตั้งแต่เด็กแล้วเรื่องนอนกลางแจ้งจึงเป็นเรื่องปกติ ทำให้สองสาวรู้สึกอึ้ง เคนทนเห็นสภาพอนาถแบบนั้นไม่ได้จึงเสนอความช่วยเหลือให้ไปพักที่หอของเขาไปก่อนก็แล้วกัน

 

แต่เมื่อตื่นขึ้นมา ฮาจิเมะก็พบกับปัญหาว่าหอฮิวามาริซึ่งเป็นหอชายล้วนนั้นโรงอาหารที่ถ้าเกิดว่าไปช้าก็จะเกิดสงครามแย่งชิงอาหารกันชนิดฆ่ากันตายเลยทีเดียวทำให้มีปัญหาสำหรับหอพักที่มีจำนวนคนพักมากมาย(ในทางกลับกันหออายาเมะคนน้อยอาหารเลยเยอะไม่ต้องแย่งกันอย่างโคโคเนะบ่นเลยว่ากินแทบจะอ้วนตาย) ซึ่งขณะเดียวกันกับที่หออายาเมะซึ่งเป็นหอสตรีล้วนกลับมีผู้อาศัยเพียงแค่ 4 คน แตกต่างจากหอฮิมาวาริราวฟ้ากับเหวเลยทีเดียว เนื่องจากเมื่อก่อนมีจำนวนนักเรียนหญิงพักมากกว่าแต่ตอนนี้จำนวนของนักเรียนชายพักมากกว่าจึงทำให้หออายาเมะดูกว้างขวางสะอาดสะดวกสบายแต่เคนก็ไม่รู้เรื่องรายละเอียดภายในมากนักเพราะที่นั่นเปรียบดั่งสถานที่ศักดิ์สิทธ์ที่ผู้ชายไม่สามารถย่างกรายเข้าไปได้เลย

 

และแล้ว อามามิ โคโคเนะ 1ใน4สาวแห่งหออายาเมะก็ปรากฏตัวขึ้นทักทายทั้งคู่พร้อมกับเอย์โกะ เมื่อฟังที่เคนพูด โคโคเนะเลยยั่วเคนว่าถ้ายอมเลี้ยงเค๊กกองเท่าภูเขาจะยอมให้เข้าไปดูในหอก็ได้นะ แต่เคนก็รู้ทันว่าเธอคิดเบี้ยวแน่ๆทำเอาโคโคเนะตกใจที่เคนรู้ทันเธอเสียแล้ว เอย์โกะเลยเสนอว่าถ้าลองซื้อวิธีลอบเข้าไปจากเธอล่ะก็จะง่ายกว่านะ เคนก็มีท่าทีเริ่มสนใจว่าถ้าเข้าได้จริงๆจะจ่ายไม่อั้นเลย ทำเอามายูกิที่ได้ยินรู้สึกเหนื่อยใจ

 

ตอนกลางวันมายูกิจะเรียกฮาจิเมะไปพบกับอาจารย์ใหญ่ ซึ่งสมาชิกที่มารวมกันก็ได้แก่ ฮาจิเมะ มายูกิและ4สาวแห่งหออายาเมะ เมื่อมากันครบแล้ว อาจารย์ใหญ่ก็เลยขอเข้าเรื่องว่าได้ยินเรื่องของฮาจิเมะมาจากคนรู้จักแล้ว(แต่ไม่ยอมตอบว่าคนๆนั้นเป็นใคร) แต่เพราะตอนนี้หอฮิมาวาริมีสมาชิกเต็มแล้ว จึงไม่สามารถให้ฮาจิเมะพักได้จึงต้องให้เขาไปพักที่หออายาเมะแทน ซึ่งแน่นอนว่า สำหรับฮิคามิ นางิสะ1ใน4ดรุณีที่โคตรเกลียดผู้ชายก็ต้องค้านหัวชนฝาที่จะให้ผู้ชายมาพักที่หอ  ซึ่งฮาจิเมะก็เห็นด้วยแต่อาจารย์ใหญ่ก็บอกว่าตัวเขาเองจะพักที่ห้องของเพื่อนต่อไปก็คงไม่ดีไม่ใช่เหรอและตัวฮาจิเมะเองก็ไม่มีที่พึ่งพิงที่ไหน แม้จะเข้าใจเหตุผลแต่นางิสะก็ยังคงค้านหัวชนฝาไม่ยอมเอาท่าเดียว อาจารย์ใหญ่เลยเสนอให้เวลา1อาทิตย์ถ้าฮาจิเมะได้รับการยอมรับจากทั้ง4คนไม่ได้ก็ต้องออกจากหอ เมื่อได้ฟังนางิสะก็เลยยอมรับฟังข้อเสนอ(เพราะเธอคิดอยู่แล้วว่าหัวเด็ดตีนขาดยังไงก็จะไม่ยอมเด็ดขาดและถ้าครบอาทิตย์เธอไม่เซ็นรับรองซะอย่างฮาจิเมะก็อยู่ไม่ได้) แต่ฮาจิเมะก็ยังคงยืนกรานไม่ยอมอยู่แต่ก็จนด้วยคำพูดว่าตอนนี้ตัวเองไร้ที่พึ่งจึงต้องยอม

 

 

แล้วรุ่นพี่ทาคาสึบาก็ได้ลากทุกคนไปปรึกษากันที่ห้องประธานนักเรียนซึ่งได้ขออนุญาตจากมายูกิเรียบร้อยแล้ว ก็เริ่มแนะนำตัวกันโดยเริ่มจาก ทาคาสึบาสะ จิสะหัวหน้าหออายาเมะซึ่งขอแค่เป็นเรื่องสนุกอะไรก็ทำได้

 

  

ต่อมาก็คืออามามิ โคโคเนะเพื่อนร่วมชั้นของเขาหรือยัยตะกละไร้ขีดจำกัดนั่นเอง

 

 

 

และสาวน้อยขี้อายที่เค้าช่วยเหลือตอนที่ตกบันไดซึ่งเธอก็ขอบคุณฮาจิเมะมากที่ช่วยไว้ทำให้เธอประทับใจในตัวเขามากราวกับเจ้าชายเลยทีเดียว ทำให้จิสะรู้ทันทีว่าอากิระแอบชอบฮาจิเมะเข้าให้แล้วและสังหรณ์ว่าจะมีเรื่องสนุกๆเกิดขึ้น แล้วฮาจิเมะจะขอให้เธอแนะนำนามสกุลให้เธอจะรู้สึกลำบากใจมากเพราะชื่อเต็มของเธอคือ โกโดคุจิ อากิระ ซึ่งเป็นชื่อที่เหมือนผู้ชายมาก เธอเลยไม่ชอบให้เรียกนามสกุลเท่าไหร่

 

 

เมื่อถึงคิวนางิสะ เธอก็บอกว่ายังไงก็อยู่ห้องเดียวกันอยู่แล้วก็คงไม่จำเป็นต้องแนะนำตัวอีก แล้วมายูกิก็ขอเข้าเรื่องว่าเธอได้ยินเรื่องจากอาจารย์ใหญ่แล้ว และบอกฮาจิเมะว่าเขาต้องทำให้ทั้ง4สาวยอมรับเขาให้ได้ภายใน1อาทิตย์และถามเขาว่ามีปัญหาไหม ฮาจิเมะก็ปฎิเสธว่าไม่ แต่นางิสะก็ประท้วงอย่างแรงที่จะฮาจิเมะเข้ามาอยู่ร่วมชายคาเดียวกันแต่มายูกิก็เตือนให้เธออย่าเอาความรู้สึกตัวเองเป็นใหญ่ เธอจึงหาแนวร่วมโดยเอาอากิระมาเป็นพวก แม้อากิระจะเห็นด้วยที่จะให้ฮาจิเมะเข้ามาอยู่ด้วยแต่เธอก็กลัวนางิสะจนไม่กล้าขัด ส่วนโคโคเนะก็คิดว่ายังไงก้ได้ ส่วนจิสะก็ขอเวลาคิดสักครู่ก่อนจะเขียนยืนยันรับรองให้ฮาจิเมะทันทีและบอกว่าดูน่าสนุกดีทำให้นางิสะลนลานอย่างหนัก เมื่อเห็นว่ายังหาข้อสรุปไม่ได้และทุกคนก็หิวข้าวกันแล้วก็เลยขอแยกย้ายกันไปก่อน

 

 

หลังจากนั้นฮาจิเมะก็ได้โทรถามพ่อของตนติดจนได้ เลยแจ้งเรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้นและถามว่าเรื่องที่เกิดขึ้นเป็นแผนของพ่อใช่ไหมแต่พ่อเขาก็ถามว่าแล้วไม่ดีตรงไหนที่ได้ไปตั้งฮาเร็มในหอหญิงเชียวนะ และสงสัยว่าตัวเองเลี้ยงลูกผิดตรงไหนถึงได้ไม่เข้าใจความหวังดีของเขาเลย แต่ก็ยอมรับว่าตัวเองเป็นคนคุยกับอาจารย์ใหญ่เอง ก่อนตัดสายก็เลยบอกว่าเร็วๆนี้จะส่งพวกของใช้ที่จำเป็นไปให้

 

 

ขากลับ จิสะได้คอยดักฮาจิเมะที่หน้าโรงเรียนและลากพอเขากลับไปที่หออายาเมะแต่เพราะว่าเธอกอดเขาทำให้รู้สึกเขินมากแต่เธอกลับคิดว่าดูน่าสนุกดีและทำเพื่อป้องกันเขาหนีด้วย ซึ่งเธอก็สรรหามุขมาปั่นหัวเขาเล่นตลอดเวลาจนรับมือไม่ทัน

 

เมื่อเข้ามาในหออายาเมะ นางิสะที่รู้ว่าจิสะเป็นคนมาฮาจิเมะเข้ามาก็โกรธมากที่ทำผิดกฎแต่จิสะก็ท้วงว่านี่เป็นมติของอาจารย์ใหญ่และประธานนักเรียนอย่างมายูกิและหัวหน้าหออย่างเธอให้การรับรองแล้วจึงไม่ต้องเป็นห่วง แล้วทุกคนเลยถามว่าทำไมถึงได้ฮาจิเมะมาที่นี่ จิสะก็ตอบแค่ว่าเพราะดูน่าสนุกดี ซึ่งโคโคเนะก็เห็นด้วยว่าน่าสนุก และจิสะจะขอตัวไปก่อนแล้วมีเรื่องอะไรช่วยรายงานทีหลังด้วย ทำให้ฮาจิเมะวางตัวไม่ถูกนางิสะจึงออกปากไล่เขาออกไปจนอากิระห้ามไว้ จิสะเลยเสนอกับทุกคนว่า เร็วๆนี้จะมีงานโรงเรียนขึ้นจึงจะให้ฮาจิเมะเข้ามาช่วยงานด้วยเพราะว่าหอนี้มีผู้หญิงแค่ 4 คนถ้าได้ผู้ช่วยเพิ่มก็คงจะดี ซึ่งการรวมกลุ่มของงานโรงเรียนนี้ต้องมีมากกว่า5คนขึ้นไปต่อกลุ่มและไม่เกี่ยงว่าจะระดับชั้นหรือห้องเดียวกันโดยงานจะจัดในวันที่ 11-12 ตุลาของทุกปี ซึ่งฮาจิเมะยังไม่สามารถให้คำตอบได้อีกทั้งสถานที่นี้มีแต่ผู้หญิงเกรงว่าจะไม่เหมาะสมและนางิสะก็รังเกียจเขาด้วย ซึ่งจิสะก็ชื่นชมในความใจดีของเขา คืนนี้เลยขอกลับไปค้างคืนที่หอฮิมาวาริกับเคนก่อน


 

แต่แล้ววันรุ่งขึ้นที่ห้องเรียนก็เกิดงานเข้าเพราะจู่ๆเคนก็เข้ามากราบขอโทษที่ไม่สามารถให้ฮาจิเมะพักด้วยได้อีกแล้วเพราะเจออาจารย์ใหญ่เรียกไปสั่งห้ามไม่เช่นนั้นเคนจะต้องถูกไล่ออกจากหอพักด้วย ทำให้ฮาจิเมะไม่ฝืนใจเพื่อนสนิทอีกต่อไปและสงสัยว่าพ่อของตนกับอาจารย์ใหญ่กำลังวางแผนอะไรอยู่กันแน่

 

เมื่อสิ้นไร้ไม้ตอกไร้ทางไปฮาจิเมะก็เลยต้องมาค้างแรมที่สวนสาธารณะนอกโรงเรียน ระหว่างที่ต้องอดทนหิวข้าวเพราะไม่มีเงินนั้น จิสะก็ได้โทรเข้ามาหาทำให้เขาแปลกใจที่เธอรู้เบอร์โทรเขาได้อย่างไร จิสะไม่ยอมตอบเพราะเป็นความลับและถามเขาว่าจะทำอย่างไรต่อไป ฮาจิเมะบอกว่าคงจะค้างแรมกลางแจ้งไปก่อนและหางานพิเศษทำ แต่ก็คงจะเช่าห้องอยู่ไม่ได้เพราะไม่มีผู้ปกครอง จิสะเลยถามว่าตอนนี้เขาอยู่ที่ไหนหลังจากบอกรายละเอียดไปแล้วเธอก็บอกว่าจะลองหาทางช่วยเหลือเขาดูและวางหูไป ตกดึกแล้วจู่ๆโคโคเนะและอากิระก็ปรากฏตัวขึ้นมาทักและถามว่าเขามาทำอะไรอยู่ที่นี่ แล้วนางิสะก็ตามมาพบก็ถามเช่นกันว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขาโดยที่ทุกคนมาที่นี่เพราะรุ่นพี่จิสะฝากซื้อของ(เป็นการจัดฉากให้ทั้ง3มาเห็นสภาพของฮาจิเมะของคุณเธอเองแหล่ะ) เมื่อเล่าเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นให้ฟังทั้งสามก็เกิดเห็นใจแต่ด้วยทิฐิของนางิสะก็ยังไม่ยอมง่ายๆ จนอากิระใช้มุขร้องไห้นางิสะก็ใจอ่อนกับฮาจิเมะเป็นทุนเดิมอยู่แล้วเมื่อเห็นความหยิ่งในศักดิ์ศรีของฮาจิเมะที่ไม่คิดจะขอร้องหรือสร้างความลำบากใจให้เธอเลยก็เลยยอมให้ฮาจิเมะไปค้างที่หออายาเมะด้วยคืนนี้เท่านั้น

 

 

แต่เมื่อกลับมาที่หอก็มีปัญหาเพราะเรื่องที่อยู่ของฮาจิเมะ จะให้นอนโซฟาก็ไม่ได้ถึงมีห้องว่างก็ให้อยู่ไม่ได้เพราะไม่สามารถล็อคกุญแจขังเขาไว้ได้ แม้นางิสะจะพอรู้ว่าฮาจิเมะไม่ใช่คนฉวยโอกาสแต่เธอก็ไม่อาจไว้ใจได้เต็มร้อย เลยอาสาจะเฝ้าเขาทั้งคืน ฮาจิเมะก็ทนเห็นเธอลำบากแบบนั้นไม่ได้ จึงจะขอกลับไปนอนที่สวนสาธารณะดีกว่า(พระเอกจริงๆเขารังเกียจตัวเองแทบตายก็ยังไปดีกับเขาอีก) จิสะเลยเสนอให้ฮาจิเมะไปนอนที่ห้องผู้ดูแลซึ่งสามารถล็อคกุญแจจากข้างนอกและมอบกุญแจให้นางิสะเอาไว้เพื่อให้เธอวางใจ แต่เพื่อความแน่ใจนางิสะจึงมัดเขาไว้ด้วยเชือกอีกด้วย หลังจากเข้านอนไปกลางดึกฮาจิเมะดันเกิดปวดท้องเข้าห้องน้ำขึ้นมาโชคดีที่นางิสะเฝ้าเขาอยู่หน้าห้องพอดีจึงตื่นมาช่วยพาเขาเข้าห้องน้ำ และบันทึกเบอร์โทรศัพท์ของตัวเองลงในโทรศัพท์ของฮาจิเมะเพื่อให้เขาไว้เรียกเธอมาเปิดประตูให้เวลาเข้าห้องน้ำตอนกลางคืน

 แล้วชีวิตของหนุ่มดวงซวยนามฮาจิเมะกับ 4 ดรุณีแห่งหออายาเมะจะเป็นเ่ช่นไรต้องคอยติดตามชมกันต่อไปครับ

 

 

Comment

Comment:

Tweet

#6 By (180.180.182.15|180.180.182.15) on 2015-02-01 09:30

รอบนี้ผมเปลี่ยนมาเป็นอ่านจากที่เพื่อนๆแปลก็แล้วกันนะครับ big smile กำลังอ่าน ENG เลยไม่ว่างเล่นเลย

#5 By Kuroiketaro on 2009-10-16 16:23

อ่านแล้วชักอยากรุ้เรื่องต่อ กัลบบ้านไปนั่งเล่นดีกว่าconfused smile

#4 By gundam20 on 2009-10-16 15:31

สงสัยพ่อกลัวลูกชายขายไม่ออกจัด sad smile

#3 By SaintZoul on 2009-10-16 12:57

เพื่อนพระเอกเรื่องนี้โชตะจัง

ว่าแต่คุณพ่อนั่น วางแผนเผาบ้านตัวเองจริงๆหรือเปล่านะ แต่เพราะเรื่องแค่นั้นทำถึงขนาดนั้นก็ออกจะเกินไปหน่อย

#2 By φυβλας on 2009-10-16 05:00

ตกลงว่าเป้นความโชคดีในดวงซวยซินะ...

แล้วก็..เจ้าพ่อบ้านั่นวางแผนเผาบ้านตัวเองแหงๆ