เช้าวันหนึ่งที่ห้องอาหารบ้านของโทยะ ยามาโตะได้ทักทายโทยะที่เพิ่งลงมาจากห้องนอน และคนที่ทักเขาอีกคนก็คือ โคอิจิโร่เพื่อนซี้ของเขานั่นเอง โทยะได้ถามว่าโคอิจิโร่มาอยู่ที่นี่ได้ยังไง โคอิจิโร่เลยบอกให้นั่งคุยกันดีกว่า แล้วคาสุมิจะยกสำรับอาหารมาให้ โคอิจิโร่เลยนั่งทานอย่างสบายใจจน โทยะท้วงว่า มานั่งทำตัวตามสบายอะไรในบ้านตูฟะ โคอิจิโร่เลยกวนโทยะว่า โมโหอะไรน่ะ ขาดแคลเซี่ยมหรือยังไง คนสมัยนี้มันจะเป็นกันเยอะนะ คาสุมิเลยเกลี้ยกล่อมให้โทยะใจเย็นลงว่า เอาน่า ช่างเถอะโทยะจัง โคอิจิโร่คุงเขามาเพราะเป็นห่วงนะ นั่งลงก่อนเถอะ จากนั้นพอนั่งลงทานข้าวโทยะจะมีปากเสียงกับยามาโตะเรื่องอาหารนิดหน่อย โคอิจิโร่เลยถามว่า โทยะกับคาสุมิจังไปที่ต่างโลกมาสินะ ความจริงก็มีส่วนที่เชื่อไม่ลงอยู่แต่พอเห็นยามาโตะจังพูดได้แบบนี้ก็คิดว่าคงเป็นเรื่องจริงละนะ คาสุมิหัวเราะเบาๆและตอบว่า นั่นสินะ ฉันกับโทยะจังได้ไปเจอประสบการณ์ที่แสนจะมหัศจรรย์แต่สำหรับทุกคนในโลกนี้กลับเกิดขึ้นเพียงแค่พริบตาเดียว โทยะก็ถามว่า ใช่ๆนั่นล่ะ ไม่เห็นการต่อสู้ของเซย์ฟอนที่สนามโรงเรียนเลยเหรอ? โคอิจิโร่ถามว่า พูดเล่นอะไรกันเนี่ย โทยะกลับมาก็วันศุกร์ที่ 8 เมษายนนะ ในชั่วโมงแรกของชั่วโมงเรียนวันแรกไม่ผิดแน่ คาสุมิก็พูดขึ้นว่า น่ามหัศจรรย์จริงๆเนอะ ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเซย์ฟอนกับเรย์เบลดสู้กันที่สนามโรงเรียน โคอิจิโร่เลยสรุปว่า ท้ายที่สุดวันที่โทยะได้เจอกับประสปการณ์พิลึกนั้น สรุปว่าตั้งแต่วันศุกร์ที่ 8 เมษายน ความทรงจำได้แตกต่างจากพวกฉันและกลับมาในวันเดียวกันนั้นเอง ช่างน่าตกใจจริงๆนะแต่ หุ่นยักษ์งั้นเหรอ ฉันก็อยากถูกเลือกบ้างอ่ะ นี่จะไม่ไปที่นั่นอีกเหรอ? คาสุมิก็เลี่ยงโดยตอบว่า แหม พูดเรื่องนั้นอีกแล้วเหรอ ก่อนอื่นรีบทานก่อนจะเย็นเถอะ  

 

     แล้วโคอิจิโร่เลยแกล้งเล่นมุขภรรยาป้อนข้าวสามีกับโทยะแต่โทยะไม่ยอมเล่นด้วย(สยองจริงๆมันเป็นเกย์หรือเปล่าเนี่ย) คาสุมิเลยเตือนโทยะว่าวันนี้เป็นวันสำคัญไม่ใช่เหรอ โทยะก็ตอบว่าจริงด้วย แล้วก็มีเสียงกดกริ่งดังขึ้นมาพอดี โทยะเลยพูดขึ้นว่า เร็วจัง ยังไม่พร้อมเลย แล้วโคอิจิโร่จะทักโทยะว่า ทั้งเสื้อผ้าที่สวมและอย่างอื่นดูพอดิบพอดีขนาดนี้ล่ะก็ไม่ต้องห่วงแล้วล่ะต้องขอบคุณคาสุมิจังด้วยล่ะ หลังจากโทยะขอบคุณคาสุมิแล้วเธอก็ฝากสวัสดียูมิลด้วย แล้วโทยะก็รับคำแล้วออกไปจากบ้าน เมื่อโทยะออกไปแล้ว โคอิจิโร่ได้ถามคาสุมิว่า อย่างนี้จะดีเหรอ? เธอก็ตอบว่าก็โทยะจังเป็นคนเลือกเองนี่นา โคอิจิโร่ก็เลยพูดว่า งั้นเหรอ ก็เป็นเจ้าโทยะนี่นะ

 

  

     ที่หน้าบ้าน ฟอลเซนได้ถามว่า อย่างนี้จะดีเหรอ? โทยะตอบว่า ใช่ ก็สัญญากับยูมิลได้แล้วนี่นา ฟอลเซนจึงตอบว่า งั้นเหรอ เข้าใจแล้วล่ะเอาล่ะไปกันเถอะ พ่อน้องเขยในอนาคต

 

  

     ที่บ้านคราชิโอ้ ยูมิลกำลังนั่งเศร้าเงียบอยู่ตามลำพัง จนเมลวี่พูดกับพัลเดียว่าพี่สาวดูน่าเศร้าจังเลย แต่พัลเดียก็บอกกับเธอว่า ใช่แต่ก็ถึงแค่วันนี้เท่านั้นแหล่ะ เมลวี่เลยถามว่า ทำไมล่ะคะ พัลเดียก็ตอบว่าเดี๋ยวก็รู้ แล้วก็มีเสียงเคาะประตูขึ้นที่หน้าบ้าน เมลวี่ทำท่าจะไปเปิดแต่พัลเดียได้ห้ามไว้ แล้วขอให้ยูมิลช่วยไปดูให้หน่อย เธอตอบตกลงและเมื่อเธอเปิดประตูขึ้นมา

 

  

เธอก็หลั่งน้ำตาแห่งความยินดีออกมาพร้อมทั้งพูดว่า โกหกน่า

 

 

 

     แล้วเธอก็ไม่รอช้าและรีบเข้าไปกอดชายที่เธอรักและรอคอยเขามาตลอด เธอร้องไห้และบอกกับเขาว่า โทยะ,,อยากเจอจังเลย,,ฉันเหงามากเลย ฟอลเซนได้เดินมาคุยกับพัลเดียว่า ดีแล้วละนะ พัลเดียก็หัวเราะและตอบว่า ฉันรู้สึกได้ตั้งแต่วันนั้นที่ยูมิลพาคุณโทยะมาแล้วล่ะ เมลวีก็กล่าวแสดงความยินดีด้วยว่า ดีจังเลยนะคะ พี่ยูมิล พี่โทยะ

 

  

     ในวันเวลาที่ผันผ่านที่ต้องทนรอจนไม่รู้ว่าจะได้พบกันอีกครั้งเมื่อไหร่ ในที่สุดเขาก็ได้กลับมาเพื่อเติมเต็มคำสัญญาที่ไว้ให้แก่เธอ แม้จะอยู่ห่างกันแค่ไหนแม้จะคนละโลก แต่ในตอนนี้เขาก็ได้มาอยู่ตรงหน้าเธอแล้ว

 

----------END----------

 

Comment

Comment:

Tweet

เสียดายเกมแม่งไม่มีต่อละ เฮ้อ เซงเป็ด

#6 By เบญ (27.55.209.106) on 2013-09-10 00:26

ในที่สุดก็จบลงแล้วกับเนื้อเรื่องสายยูมิล ขอบคุณที่อุตส่าห์แปลให้อ่านตั้งแต่ต้นจนจบครับ ปกติเข้ามาที่ blog ตลอด เลยไม่ค่อยได้ไปอ่านที่ gg แต่ก็ไม่ค่อยได้เม้นให้เลยsad smile

#5 By ziron (114.128.192.85) on 2009-09-22 18:14

ยูมิล น้ำตาซึมพร้อมพูอดออกไปว่า

อุโซด้าาาาาาาาาาาาาา~~~~~~*

ชิ...สายนี้ได้เจอเมลวีหน่อยเดียวเอง....
ขอขอบคุณทุกท่านที่คอยติดตามเป็นกำลังใจให้ผมทำจนจบเช่นกันครับ หากไม่ได้รับกำลังใจจากผู้ที่คอยตามอ่านก็คงไม่มีแรงบัลดาลใจทำจนสำเร็จลง ได้ขอขอบคุณอีกครั้งนะครับ พบกันในโปรเจคหน้าเร็วๆนี้ครับ

#3 By Shion on 2009-09-20 16:28

ขอบคุณที่แปลให้อ่านตั้งแต่ต้นจนจบเลยนะครับ
อ่านแล้วอยากกลับไปเล่นอีกรอบเลยนะเนี่ย

#2 By Vincent (58.8.190.245) on 2009-09-20 13:16

ในที่สุดก็จบเนื้อเรื่องยูมิลจนได้ ขอบคุณที่แปลมาให้ได้อ่านกันนะครับ

#1 By Kuroiketaro on 2009-09-20 01:19