聖霊機ライブレード ตอนที่ 12 始まりの矢

posted on 28 Jun 2009 22:06 by shion20

ทุกคนจะมาพร้อมกันที่ห้องประชุมซึ่งยูมิลจะรายงานจุดหมายการเดินทางซึ่งก็คือป้อมคลอมเดลที่แอบซ่อนอยู่ในโขดหินนั่นเอง ซึ่งเราจะรวมพลกับกองทัพที่นั่นเพื่อจุดหมายในการกอบกู้ปราสาทแฟลมเอลค์คืนมา ซึ่งการู้ดจะแบ่งงานกันเป็น2ฝ่าย โดยการู้ดกับเรดิวส์จะค่อยตรึงกำลังรักษาป้อมไว้ ส่วนชิเอลและพวกเราจะออกไปปฎิบัติภารกิจอีกด้าน

เมื่อรีโบเฟนเดินทางมาถึงคลอมเดล ฐานลับก็เปิดทางต้อนรับให้เข้ามาทันที เมื่อรีโบเฟนจอดเทียบท่า ทหารของยอร์คต่างพากันดีใจมากเพราะงานนี้การู้ดกลับมานำทัพอย่างปลอดภัยและยังมีอัศวินดาบเงินอย่างชิเอลและเรดิวส์กลับมาด้วยอีก แล้วก็ยังได้รับความร่วมมือจากหน่วยจักรกลศักดิ์สิทธิ์ของรีโบเฟนด้วย ซึ่งไม่รอช้าการู้ดก็กล่าวเรียกขวัญกำลังใจทหารกล้าของตนที่พร้อมจะออกรบเพื่อกอบกู้ยอร์คคืนมา

จากนั้นก็มีผู้เฒ่าคนนึงได้เข้ามาบอกว่า การู้ดนั้นเปรียบได้กับเป็นเทพแห่งการต่อสู้ของทุกคนเลยทีเดียว โทยะจะถามว่าเขาเป็นใครแต่เขาก็ตอบแค่ว่าก็แค่นักรบแก่ๆคนนึงที่กรำศึกมานานเท่านั้นเอง แล้วกัปตันโรอาก็จะเดินเข้ามาพบเขา ทำให้เขาทักทายกัปตันว่าไม่ได้พบกันมาถึง 20 ปีเลยทีเดียว ดูท่าจะสบายดีนะ ทางด้านมิยาสุโกะกับชิสคุก็ยืนคุยกันเรื่องฐานะของผู้เฒ่าคนนั้นก็สันนิษฐานได้ว่าเป็นสหายศึกในสมัยก่อนของกัปตันโรอาแน่ๆ

แล้วชิเอลกับเรดิวส์จะเดินเข้ามาผู้เฒ่าคนนั้น และบอกว่า ขออภัยด้วยครับท่านการูน่า เพราะจะขอคุยเรื่องคราวนี้ด้วยกันหน่อย การุน่าเลยขอโทษว่านี่คงไม่ใช่เวลามาคุยเรื่องในอดีตสินะ และบอกว่าฝ่ายตรงข้ามคือ คร้าด บัคคุรี่ ทำให้เฟย์อินรู้สึกวิตกมากเพราะเขารู้จักฝีมือของคร้าดดี แต่แล้วทหารก็เข้ามารายงานว่า ฝ่ายกองทัพของจิคริมได้บุกมาแล้ว การูน่าก็รู้สึกตกใจว่าทำไมถึงเร็วขนาดนี้

ทางด้านนอกกองทัพจิคริมที่นำโดยคร้าดพร้อมที่จะบุกแล้ว แต่ตัวคร้าดเองไม่ได้สั่งบุกในทันทีและประกาศให้พวกเรายอมจำนน เพราะตนก็ไม่ได้อยากทำสงครามเลยแต่เพราะความจำเป็น แต่ไอก็ตะโกนออกไปว่า ใช้กำลังอย่างน่าไม่อายแล้วถึงจะพูดให้ดูดียังไง ก็เป็นพวกโจรป่าเถื่อนอยู่ดีน่ะแหล่ะ คร้าดก็ยอมรับว่าตนก็คิดอย่างนั้น ทำให้ไอตกใจมาก คร้าดเลยประกาศให้ทางยอร์คทราบว่า ทางเราได้ประกาศเจตนารมณ์ไปแล้ว จะให้เวลาเตรียมคิดประมาณ 2 ชั่วโมง จากนั้นเขาก็เลิกการติดต่อไป

ทางด้านในป้อม ไอจะไม่พอใจที่คร้าดพูดเพราะคิดว่าเหมือนหยอกเรา แต่เสี่ยวเฉินกลับคิดว่า โดนส่วนตัวคร้าดก็คงไม่อยากจะสู้หรอก แต่จะเจรจาก็ไม่ได้ ก็เลยรอการตัดสินใจของทางเราอยู่ อีกทั้งอีกประมาณ 2 ชั่วโมงกว่าจะค่ำด้วย ไอเลยคิดว่า เค้าจะให้เวลาพวกเราหนีเหรอ? เสี่ยวเฉินคิดว่าเป็นไปได้ทีเดียว การูน่าก็สงสัยว่าการที่พวกเรามารวมกลุ่มกันแต่แรกนี่ถูกคาดการณ์เอาไว้แล้วแน่ๆแถมยังถูกจับตาดูการเคลื่อนไหวอยู่ด้วย การู้น่าเลยขอความเห็นจากกัปตันโรอาแต่เค้าก็ตอบแค่ อืม การูน่าเลยแปลว่า ในเวลาที่เหลืออยู่ในย้ายทรัพยากรที่พอมีอยู่ไปไว้ในรีโบเฟนให้หมด ยูมิลก็บอกว่าเห็นด้วยกันกัปตันเหมือนกัน ทำให้การูน่าแปลกใจที่เธอก็อ่านความคิดของกัปตันโรอาที่ไม่เคยพูดอะไรนอกจาก อืม ได้ด้วย

ระหว่างที่ขนย้ายสัมภาระอยู่เกิดระเบิดขึ้นนอกฐาน ทุกคนเลยคิดว่าเป็นฝีมือของคร้าดแต่แล้วทหารกลับรายงานว่ามาจากทิศตรงข้ามของกองกำลังของคร้าด ชิเอลเลยถามว่าแล้วกองกำลังของคร้าดล่ะ ทหารก็รายงานว่า ไม่มีการเคลื่อนไหว เลยสรุปได้ว่าไม่เกี่ยวข้องกับคร้าด

แต่โทยะก็ทนรอไม่ไหวเลยบอกให้ทุกคนออกไปจากที่นี่ก่อน ส่วนตนจะเอาเซย์ฟอนออกไปล่อ และให้รีโบเฟนออกไป เรดิวส์ก็เลยเสนอตัวขอออกไปช่วยด้วย แม้แต่การู้ดกับชิเอลก็ด้วยแต่การูน่าเสนอให้ไปแค่เรดิวส์ดีกว่า ซึ่งการูน่าก็เสนอตัวขออยู่ช่วยตรึงศัตรูด้วยอีกแรงและขอให้การู้ดไม่ต้องห่วงเพราะที่นี่ก็เหมือนสวนบ้านของตนอยู่แล้ว การู้ดจึงหมดข้อโต้แย้งและบอกว่าเจอกันที่ปราสาทแฟรมเอลค์ก็แล้วกัน ทางด้านพวกโทยะคนอื่นๆก็ไม่ยอมทิ้งพวกพ้องเหมือนกันต่างพากันเสนอตัวจะออกไปร่วมต้านทัพศัตรูด้วย โครบิสเลยเตือนสติทุกคนว่าไม่ได้ยินที่ลุงคนตะกี้พูดหรือไงว่างานทางโน้นก็สำคัญเช่นกัน แล้วก็ให้โทยะเลือกเพื่อนไว้ช่วยทางนี้แค่2คนก็พอ

ด้านนอก พวกทหารจิคริมจะถามคร้าดอย่างสงสัยว่าใครเป็นคนโจมตีฐานของยอร์คตะกี้ คร้าดไม่ตอบและขอโทษกับลูกน้องของตนที่ตนจะรักษาคำพูดรอจนกว่าจะครบเวลาที่ให้ไว้โดยจะไม่โจมตีเด็ดขาด ซึ่งลูกน้องแต่ละคนก็ไม่มีใครโทษการตัดสินใจของเขา

ตัดไปอีกด้านนึง ผู้ที่โจมตีฐานครอนเดมตะกี้ก็คือชูไทนิสนั่นเอง ซึ่งตัวเขาไม่คิดจะรอทำตามคำสั่งใครทั้งนั้นแม้ผู้ใต้บังคับบัญชาจะทัดทานอย่างไรก็ตาม ซึ่งเป้าหมายของเขาคือแก้มือกับเรดิวส์เท่านั้น

แล้วโทยะกับเรดิวส์กับพรรคพวกอีก 2 คนจะออกมา ทำให้ชูไทนิสคิดว่า แค่4 เครื่องคิดจะทานกองทัพของตนไหวเหรอ โทยะก็เลยถามการูน่าว่า ต้องใช้เวลาเท่าไหร่ถึงจะสามารถให้รีโบเฟนหนีไปได้ การูน่าก็บอกว่า ประมาณ 5 เทิร์น และอย่าให้พวกมันเข้ามาใกล้เขตฐานได้เด็ดขาด เมื่อฟังเงื่อนไขพร้อมแล้วทุกคนก็เริ่มลุย

พอเทิร์นที่ 2 ยามาโตะจะเตือนโทยะว่า พบระเบิดเวลาที่ถูกติดตั้งไว้อีก3เทิร์นจะระเบิดแล้ว โทยะจะรู้สึกตกใจว่าไม่น่าเป็นไปได้ แต่ยามาโตะก็บอกว่า ไม่ผิดแน่ มีประมาณ 3 ลูก โทยะเลยถามว่ามันติดตั้งไว้ตรงไหน แต่ยามาโตะบอกว่า จักรกลศักดิ์สิทธ์เก็บกู้ไม่ไหวหรอก มันอยู่ในชะแง่นเขาแคบๆ การูน่าเลยอาสานำยานสำรวจขนาดเล็กไปค้นหาและเก็บกู้ให้เอง

เทิร์นที่ 3 ในขณะที่ยานสำรวจกำลังจะกู้ระเบิดได้ ชูไทนิสเกิดไหวตัวทัน แล้วรีบหันมาทำลายยานสำรวจลง การูน่าเลยเสี่ยงขับยานมากู้ระเบิดด้วยตัวเอง

พบจบเทิร์นที่ 4 การูน่าที่นำระเบิดมาได้แล้วก็มุ่งไปที่หน้าผา โทยะจึงถามว่าเขาจะทำอะไรกัน การูน่าเลยบอกว่า ดูท่าจะไม่สามารถกู้ระเบิดได้ทัน หน้าผานี้ค่อนข้างจะลึก ถ้าเป็นที่นี่ล่ะก็ คงช่วยลดความเสียหายจากระเบิดให้เหลือได้น้อยที่สุด โทยะเลยบอกให้รีบปาทิ้งไปสิ แต่การูน่าบอกว่าระเบิดลูกนี้ค่อนข้างจะยุ่งยาก ถ้าฝืนแยกวงจรไฟฟ้าไม่ระวังอาจจะระเบิดได้ ชีวิตชราๆนี้กับอนาคตของยอร์ค นี่เป็นตัวเลือกที่ง่ายที่สุด โทยะพยายามห้ามเขา พอรีโบเฟนออกมาจากฐานครอมเดนได้แล้ว โทยะก็บอกเขาว่าไม่ต้องห่วงแล้วให้เลิกล้มความคิดซะ

แต่มันสายไปแล้ว การูน่าก็ฝากที่เหลือไว้กับทุกคนด้วยแล้วก็โดดลงเหวไป สร้างความเสียใจให้กับโทยะเป็นอย่างมาก พอชูไทนิสรู้ว่าแผนผิดพลาดก็ถอยทัพไป

ภายในฐานครอมเดมที่ว่างเปล่าหลังจากการอพยพไปแล้ว โทยะเสียใจกับการจากไปของการูน่า แต่เรดิวส์จะบอกว่า เพื่อการเสียสละที่ยิ่งใหญ่ของเขาแล้วเราจะมาจบสิ้นที่นี่ไม่ได้ จงเก็บความเศร้าในวันนี้เป็นพลังเพื่อชนะในวันหน้า แม้โทยะจะบอกว่า เข้าใจแล้ว แต่ยังยอมรับทันทีไม่ได้เพราะ ทั้งๆที่เพิ่งคุยกันเมื่อตะกี้แท้ๆ แล้วเรดิวส์จะสั่งให้ทหารทุกคนร่วมไว้อาลัยการจากไปของการูน่า หลังการไว้อาลัย เรดิวส์จะเห็นโทยะยังคงเศร้าอยู่ จึงเรียกเขา แต่โทยะก็บอกว่า เข้าใจแล้ว ก่อนอื่น ต้องออกจากที่นี่ ไปรวมกับรีโบเฟนก่อนสินะ เรดิวส์ตอบว่า ถูกต้องแล้ว แล้วจะมีทหารหญิงคนนึงมารายงานเรดิวส์ว่า การเตรียมข้อมูลเสร็จสิ้นแล้ว เรดิวส์จึงสั่งถอยทัพทันที

ทางด้านคร้าดที่บุกเข้ามาตรวจสอบภายหลัง ก็พบว่าข้อมูลส่วนใหญ่ถูกสะสางหมดแล้ว แต่ก็มีทหารรายงานว่า พบข้อมูลเหลืออยู่แต่กลับเป็นกับดัก เกิดระเบิดขังพวกเขาจนออกไปจากฐานไม่ได้ รวมทั้งข้อมูลก็ถูกทำลายไปทั้งหมด ทำให้คร้าดหัวเราะออกมาราวกับสะใจที่ตนติดกับศัตรูเสียแล้ว

2 Comments