ShionDCII

Private event 4

1.ยูมิลล้มป่วย

โทยะกับยามาโตะจะมาหายูมิลที่ห้อง ขณะนั้นเธอจะออกมาจากห้องพอดีด้วยใบหน้าที่ดูล้า ยูมิลจึงถามว่ามีธุระอะไรกับเธอหรือเปล่า พอโทยะจะตอบว่าไม่มีอะไรเป็นพิเศษ เธอก็ล้มเป็นลมลงตรงนั้นทำให้ทั้งคู่ตกใจมาก ยามาโตะเลยรีบให้โทยะอุ้มเธอไปห้องพยาบาลโดยเร็ว

     ที่ห้องพยาบาล คาฮอนจะบ่นว่า ทั้งๆที่เดือนยูมิลแล้วแท้ๆว่าอย่าฝืนแต่ก็ดื้อไม่ยอมฟังเลย โทยะถามด้วยความเป็นห่วงว่าเธอเป็นอย่างไรบ้าง แต่คาฮอนก็บอกว่า แค่เหนื่อยล้าจากการทำงานเท่านั้น โทยะจึงโล่งใจ แต่คาฮอนก็บอกว่า นี่ไม่ใช่เรื่องที่นายจะมาเบาใจได้หรอกนะ ยามาโตะก็เลยถามว่าเกี่ยวกับเรื่องแอดจัสเตอร์สินะ โทยะก็นึกได้ว่าเคยมีคนเตือนเรื่องนี้กับตนและพรรคพวก โทยะเลยถามว่า ถ้าลดลงละก็จะช่วยค้ำจุนสุขภาพร่างกายได้เหรอ? คาฮอนตอบว่าใช่ แล้วทั้งๆที่เป็นอย่างนั้น แต่ยูมิลก็ยังล้มลง คงพอรู้ว่าหมายความว่ายังไงนะ โทยะถึงกับหน้าถอดสีและถามว่าไม่จริงน่ะ คาฮอนก็หลับตาลงและไม่ตอบอะไรจนทำให้โทยะยิ่งร้อนรนใจหนักขึ้นไปอีก แต่แล้วคาฮอนก็หัวเราะออกมาแล้วบอกว่า ไม่ต้องห่วงไปหรอก ได้พักฟื้นสักหน่อยล่ะก็จะดีขึ้นเองไม่มีปัญหาหรอก โทยะเลยหงุดหงิดที่เจอหลอก แต่คาฮอนก็หัวเราะและก็ขอโทษและบอกว่า แต่ถ้าเกิดเรื่องแบบนี้ซ้ำๆกันๆไปเรื่อยๆล่ะก็เป็นอันตรายแน่ เป็นเด็กที่ไม่รู้จักเข็ดหลาบจริงๆเลยน้า ยามาโตะเลยขอฝากคาฮอนจัดการต่อ และชวนโทยะกลับ

 2.ไปเยี่ยมยูมิล

โทยะกับยามาโตะจะมาเยี่ยมยูมิล คาฮอนเลยบอกว่า เธอยังหลับอยู่เลย แต่แล้วก็มีเสียงยูมิลถามขึ้นว่า โทยะเหรอ? ยามาโตะเลยทักว่าเธอคงตื่นแล้ว คาฮอนเลยถามยูมิลว่ารู้สึกอย่างไรบ้าง เธอก็ตอบว่าค่อยยังชั่วดีแล้ว โทยะก็บอกว่า ดีจังเลย ตอนที่ล้มลงไปตกใจหมด เธอจึงขอโทษที่ทำให้เป็นห่วง โทยะจะสำรวจดูว่าสีหน้าของเธอดีขึ้นแล้วไข้ก็ไม่มี จนยูมิลรู้สึกเขินหน้าแดง โทยะเลยถามด้วยความซื่อว่าเป็นอะไรหรือเปล่า แต่เธอก็ปฎิเสธว่าไม่มีอะไร คาฮอนเลยขอฝากโทยะดูยูมิลสักครู่ เพราะจะขอไปแจ้งข่าวให้กัปตันทราบและชวนยามาโตะไปด้วย (ยามาโตะจะรู้งานทันทีจึงรีบตามไป) หลังจากที่ทั้งคู่ออกไปโทยะจะสงสัยว่า เป็นอะไรของเค้ากันนะ ยูมิลจึงกล่าวขอโทษโทยะอีกครั้งที่ทำให้เป็นห่วง โทยะก็ตอบว่าไม่เป็นไรหรอก ยิ่งไปกว่านั้นอาการก็ดีขึ้นแล้วสินะ เธอก็ตอบว่า ไม่เป็นไรแล้วจริงๆ โทยะเลยแกล้งแซวว่า นั่นสินะ ถ้ายูมิลเป็นอะไรไปมีหวังแย่แน่ๆ เธอเลยเขินและบอกโทยะว่าอย่าแกล้งกันสิ ทำให้โทยะหัวเราะ แต่ยูมิลจะเขินแล้วก็เงียบจนโทยะถามว่ามีอะไรรึเปล่า เธอจะค่อยๆเอ่ยว่า เอ่อ มือน่ะค่ะ แต่โทยะก็ไม่เข้าใจความหมาย ยูมิลเลยบอกว่า ไม่มีอะไรหรอก ขอโทษนะ ไม่ได้นะ ฉัน เวลาแบบนี้เท่านั้นที่พอจะพึ่งพาได้ ทำให้โทยะแปลกใจที่เหมือนเธอกำลังพูดกับตัวเองอยู่ ยูมิลเลยบอกว่าฉันปลอดภัยดีแล้วล่ะ อยู่กับฉันแล้วรู้สึกเบื่อสินะ โทยะเลยปฎิเสธว่าไม่หรอก นอกจากนี้ไม่น่าเบื่อเลยสักนิด เป็นเพราะฉันอยากอยู่ที่นีต่างหาก ยูมิลเลยขอบคุณและบอกว่า ใจดีจังเลยนะคะ โทยะจะตอบว่างั้นเหรอ ตัวเองก็ยังไม่ค่อยเข้าใจเหมือนกัน ทำให้ยูมิลหัวเราะ โทยะเลยถามหาสาเหตุแต่เธอก็ตอบว่าไม่มีอะไร แต่โทยะจะบอกว่ามันรู้สึกติดใจน่ะ ฉันพูดอะไรแปลกๆไปงั้นเหรอ ยูมิลเลยหัวเราะอีกครั้งและถามว่า ทำไมกันนะ? พออยู่กับโทยะแล้วรู้สึกสบายใจและคุยกันได้แบบเป็นธรรมชาติได้ โทยะเลยเล่นมุขว่า สงสัยจะไม่เห็นฉันเป็นเพศตรงข้ามล่ะมั้ง

แต่ยูมิลก็หุนหันตอบขึ้นว่า ไม่ใช่นะคะ ไม่ได้คิดแบบนั้นเลย โทยะเลยบอกว่า แค่ล้อเล่นเองไม่น่าถือเป็นจริงเป็นจังแบบนั้นเลย ยูมิลเลยหน้าแดงและขอโทษ ขอให้อย่าใส่ใจเลย จากนั้นก็ลุกจากเตียงและยิ้มให้โทยะแล้วบอกว่า ไม่เป็นไรแล้วจริงๆค่ะ ขอบคุณนะ โทยะ ขอตัวกลับก่อนล่ะ แล้วพอยูมิลออกไป คาฮอนกับยามาโตะก็กลับเข้ามา คาฮอนจะรู้สึกเซ็งที่อุตส่าห์สร้างโอกาสให้แต่ก็ดันทึ่มจริงๆ ทำให้โทยะรู้ว่าพวกเค้าแอบฟังอยู่ คาฮอนเลยรีบขอตัวไปก่อน