ShionDCII

Private Event  หลังจบบทที่5จะมีทั้งหมด 4เหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องกับยูมิลครับ

     โทยะจะเข้ามายูมิลที่สะพานเดินเรือซึ่งเธอจะถามว่าเขาพอใจห้องที่เตรียมไว้ให้ไหม? ซึ่งด้วยความซื่อโทยะก็ตอบไปตรงๆว่าธรรมดาทำเอายามาโตะเซ็งกะความบื้อของโทยะ ยูมิลเลยถามว่าอยากจะให้ปรับเปลี่ยนอะไรบ้างไหม? ยามาโตะปฏิเสธแทนว่า แค่นี้ก็ดีแล้วสำหรับโทยะ ซึ่งโทยะก็บอกว่าสำหรับเค้าไม่ว่าอยู่ห้องแบบไหนก็คิดว่าเป็นห้องธรรมดาไปหมด เพราะฉะนั้นจึงไม่อยากให้ยูมิลใส่ใจมาก หลังจากนั้นโทยะก็มองยูมิลเงียบๆ ยูมิลจึงถามว่ามีอะไรเหรอ? แล้วโทยะจะถามเรื่องส่วนตัวของยูมิล ทำเอายูมิลอายจนพูดอะไรไม่ถูก ยามาโตะเลยบอกว่า คงไม่ได้ทำให้ลำบากใจใช่ไหม? แต่เธอก็ปฎิเสธว่า ไม่ขัดข้องหรอก แต่แค่ไม่เคยถูกถามแบบนี้มาก่อนเท่านั้นเอง 

    แล้วโทยะจะเปลี่ยนมาถามเกี่ยวกับการปฎิบัติภารกิจในครั้งนี้ ยูมิลจะอธิบายว่า ในตอนนี้พวกเราจะมุ่งหน้าไปที่ป้อมปราการเบลเนีย ส่วนหลังจากนั้นยังไม่มีกำหนดการเลย โทยะถามว่าจะเริ่มไปช่วยกอบกู้ยอร์คแล้วสินะ ยูมิลตอบว่าใช่ โทยะแย้งว่า แต่ว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่จนทำให้ต้องมาพัวพันกับสงครามเลยนะ ยูมิลจะขอโทษ ที่ทำให้ต้องเข้ามาพัวพันกับเรื่องนี้ด้วย โทยะจะบอกว่าไม่ใช่สิ่งที่ยูมิลต้องรับผิดชอบซักหน่อย และตนจะรับมือกับพวกจิคริมเอง เมื่อได้ยินยูมิลก็สบายใจขึ้น แล้วยามาโตะจะทักโทยะไม่ให้มารบกวนยูมิลนานๆ ยูมิลจะบอกว่าอย่าคิดว่าเป็นการรบกวนเลย เมื่อไหร่ที่ต้องการก็มาพบได้ไม่ต้องเกรงใจ แล้วโทยะจะขอตัวไปก่อน 

2.พลังของยูมิล

     โทยะจะเข้ามาหายูมิล ซึ่งเธอจะทักเค้าว่าดูสีหน้าไม่ค่อยดีเลย อย่าฝืนจะดีกว่านะ ก่อนหน้านี้เพิ่งจะล้มหมอนนอนเสื่อไปเอง แต่โทยะบอกว่า ไม่ต้องห่วง เฉพาะเรื่องร่างกายนี่แหล่ะที่เค้ามั่นใจมาก และขอให้ยูมิลช่วยแนะนำสถานที่ให้หน่อย ซึ่งเธอก็ไม่ขัดข้อง และถามว่ามีเรื่องที่สนใจเป็นพิเศษไหม? โทยะตอบว่า สำหรับตัวเค้าทุกอย่างก็เป็นเรื่องแปลกทั้งหมดนั่นแหล่ะ ยูมิลจึงบอกว่างั้นก็จะแนะนำให้เฉพาะที่ชอบก็แล้วกัน แล้วโทยะจะเปลี่ยนคำถามว่า พวกตนจะสามารถกลับโลกเดิมได้จริงเหรอ? ยูมิลตอบว่าแค่กลับน่ะมีความเป็นไปได้ถ้าเป็นที่แผ่นดินศักดิ์สิทธ์ แต่ตอนนี้ตัวตนของคุณไม่ได้รับการยอมรับจากโลกนั้นแล้ว จึงไม่แนะนำให้กลับจะดีกว่า เพื่อให้รู้สาเหตุที่แน่ชัด กรุณารออยู่ที่นี่อีกสักหน่อยเถอะนะ โทยะจึงขอโทษแล้วบอกว่า ตั้งแต่มาที่โลกนี้ ได้ทำเรื่องต่างๆมากมายจนมันวุ่นวายอยู่ในหัวไปหมดเลย ยูมิลเลยถามว่า แล้วที่ได้รับการอธิบายจนถึงตอนนี้ได้เข้าใจหมดทุกอย่างหรือยัง? ซึ่งโทยะก็ปฎิเสธว่า ยังไม่เข้าใจทั้งหมด แถมกว่าครึ่งถูกบังคับให้เข้าใจเสียมากกว่า เธอจึงเสนอว่างั้นจะช่วยให้นึกเรื่องในอดีตให้เอาไหมคะ? โทยะจะถามว่ามีเครื่องมือแบบนั้นด้วยเหรอ? ยูมิลยิ้มให้และบอกว่าก็อยู่ตรงหน้าคุณนี่ไงคะ ทำให้โทยะแปลกใจ

      ยูมิลเลยอธิบายว่าเป็นความสามารถพิเศษของฉันน่ะค่ะ สามารถเรียกความจำที่อยู่ในส่วนลึกของคนๆนั้นออกมาได้ โทยะจึงขอลองดู ยูมิลจึงให้โทยะนั่งลงบนเก้าอี้ และหลับตาลงพร้อมกับผ่อนคลาย แล้วยูมิลก็จะคอยบอกให้โทยะผ่อนคลายและค่อยๆนึกลึกลงไปเรื่อย แต่โทยะก็เผลอลืมตาขึ้นมาพบว่าหน้าผากของตนกับยูมิลกำลังสัมผัสกันอยู่ทำให้โทยะหน้าแดงขึ้นมา ยูมิลเลยเตือนให้อย่าขยับ (จนยามาโตะแอบแซวในใจว่า เจอเข้าไปแบบนี้เป็นใครก็ต้องตกใจทั้งนั้นแหล่ะ แล้วยูมิลจะถามโทยะอีกว่า เป็นยังไงบ้าง? รู้สึกผ่อนคลายขึ้นไหมคะ? ทำไมครั้งแรกทุกคนถึงทำได้ไม่ค่อยราบรื่นนะ (ยามาโตะเลยรู้ว่าที่แท้ก็ตื่นเต้นทั้งคู่นั่นแหล่ะ) แล้วโทยะก็จะเริ่มนึกออกตั้งแต่ตอนที่ฟอลเซนอธิบายเรื่องต่างๆบทรถยนต์ จนมาถึง ตอนที่อัลฟอริน่าอธิบายเรื่องของรีโบเฟน แล้วยูมิลจะเรียกให้โทยะได้สติหลังจากดูอดีตจนพอใจแล้ว พอโทยะได้สติ ยูมิลจะดีใจที่ดูเหมือนจะราบรื่นไปได้ด้วยดี โทยะบอกว่า ถึงจะทำให้เหม่อลอยไปแต่ก็ทำให้รู้สึกดีขึ้นโดยสิ้นเชิงเลย ยูมิลจึงดีใจและบอกว่า ถ้ามีเรื่องที่อยากจะนึกอีกก็เชิญบอกมาได้ทุกเมื่อเลยนะ โทยะตอบตกลงและขอตัวกลับห้องไป 

3.Elite

      โทยะจะเข้ามาหายูมิลว่า มีเรื่องนึงที่อยากจะถามถึงความหมายของ ตำแหน่งผู้จบการศึกษาปริญญาตรีอันดับหนึ่งของสมาคมวิจัยการเล่นแร่แปรธาตุที่ไอเคยพูดถึง ยูมิลตอบว่านั่นคือตำแหน่งของฉันที่แผ่นดินศักดิ์สิทธ์เองแหล่ะ โทยะเลยถามอย่างทึ่งว่า ตำแหน่งนี่ถือว่าเป็นที่ 1 เลยไม่ใช่เหรอ? เธอตอบว่าใช่แล้วอยู่ในลำดับสูงที่สุดเลย โทยะถามต่อว่า แล้วทำไมเรื่องยอดเยี่ยมแบบนี้กลับดูไม่ดีใจเลยล่ะ เธอตอบว่า การได้รับการยอมรับก็เป็นเรื่องที่น่าดีใจอยู่หรอกแต่ การที่ถูกคาดหวังมากๆก็ทำให้รู้สึกอึดอัดน่ะ โทยะจะถามต่อไปว่าทำไมเหรอ?แต่ยูมิลจะทำหน้าเศร้า ยามาโตะเลยปรามโทยะว่า อย่าให้ยูมิลลำบากใจเลย แล้วก็ขอโทษเธอแทนโทยะด้วย โทยะก็ขอโทษเธอด้วยเช่นกัน แล้วก็ขอตัวกลับห้องไปก่อน  

4.แรงกดดันที่เรียกว่าการถูกคาดหวัง

     โทยะเข้ามาหายูมิลอีกครั้งเพราะสะกิดใจเรื่องที่ยูมิลเคยบอกว่ารู้สึกอึดอัด และถามยูมิลว่าลำบากใจที่จะเล่าเหรอ? ยูมิลตอบด้วยใบหน้าเศร้าว่ามันเป็นเรื่องที่ไม่ค่อยดีหรอก และเงียบไปจนเริ่มเล่าว่า ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้นะ ที่ทุกคนมุ่งเข้ามาคาดหวัดในตัวฉันจนทำให้รู้สึกลำบากใจขึ้นมา แน่นอนว่าเพราะฉะนั้นก็เลยไม่ได้หนีในตอนนั้น แถมยังพยายามเพื่อตอบสนองความคาดหวังนั้นอย่างเต็มที่ด้วย ยามาโตะชมยูมิลว่า ยอดไปเลยนะ แต่ยูมิลปฎิเสธว่า เปล่าเลย ฉันแค่กลัวที่จะถูกมองด้วยความผิดหวังในตอนที่ถูกทรยศจากความคาดหวังเท่านั้นแหล่ะ…แค่กลัวว่าตัวเองจะต้องเจ็บปวดเท่านั้น ทำให้โทยะรู้สึกเห็นใจยูมิล